پرسش بزرگ بنگلادش: آیا پسر خالده ضیا میراث او را ادامه خواهد داد؟
مرگ خالده ضیا پایان یک دوران است. اما آیا آغاز دورهای جدید تحت رهبری پسرش، طارق رحمان خواهد بود؟ این مقاله به تحلیل انتقال رهبری در حزب ملیگرای بنگلادش و چالشهای پیش روی طارق رحمان در آستانه انتخابات ملی میپردازد.
انتقال رهبری در بنگلادش پس از مرگ خالده ضیا
مرگ خالده ضیا، نخستوزیر سهدورهای بنگلادش و رهبر حزب ملیگرای بنگلادش (BNP)، نقطه عطفی در سیاست این کشور محسوب میشود. این رویداد در آستانه انتخابات ملی فوریه، حزب را وارد مرحلهای کاملاً جدید بدون رهبر نمادین خود کرده است. تمرکز اصلی اکنون بر پسر او، طارق رحمان، به عنوان رئیس فعلی حزب قرار دارد که پس از ۱۷ سال تبعید خودخواسته به بنگلادش بازگشته است.
- خالده ضیا به عنوان مرجع اخلاقی و عامل وحدت در حزب عمل میکرد
- طارق رحمان با چالش آزمایش رهبری در یک محیط سیاسی متحول شده روبرو است
- رقابت انتخاباتی با حضور ائتلافهای جدید، از جمله جماعت اسلامی، پیچیدهتر شده است
- ادامه اتهامات فساد درون حزب نیاز به مدیریت داخلی دقیقتری دارد
- میراث دموکراسی پارلمانی و حقوق بانی خالده ضیا خط مشی اصلی حزب باقی میماند
تحلیلگر محمدالدین احمد میگوید: “آن ریتم [وحدت تحت رهبری خالده] مختل خواهد شد. طارق رحمان اکنون باید رهبری خود را از طریق یک فرآیند ثابت کند. رهبری او هنوز آزمایش نشده است.”
هوادار قدیمی دلال میا میگوید: “طارق رحمان باید میراث والدینش را حمل کند... اگر نکند، مردم روی برمیگردانند.”
انتخابات فوریه نه تنها آینده سیاسی بنگلادش، بلکه مشروعیت رهبری طارق رحمان را تعیین خواهد کرد. موفقیت میتواند دوره جدیدی را برای BNP رقم زند، در حالی که شکست ممکن است بازنگری عمیقتری را در ساختار حزب ضروری سازد.
