تحلیل انتخابات ۲۰۲۶ بنگلادش با نقشهها و نمودارها
مروری بر چالشها و آمار کلیدی انتخابات مهم بنگلادش در ۱۲ فوریه ۲۰۲۶ با حضور ۱۲۷ میلیون رأیدهنده، پس از سرنگونی شیخ حسینه.
نگاهی جامع به انتخابات ۲۰۲۶ بنگلادش
انتخابات عمومی بنگلادش که قرار است در ۱۲ فوریه ۲۰۲۶ برگزار شود، یکی از سرنوشتسازترین رویدادها در تاریخ ۵۵ ساله این کشور پس از استقلال از پاکستان در سال ۱۹۷۱ محسوب میشود. این انتخابات در پی خروج شیخ حسینه، نخستوزیر سابق، پس از یک جنبش دانشجویی و سرکوب معترضان در آگوست ۲۰۲۴ و فرار او به هند، اهمیت ویژهای پیدا کرده است. در حال حاضر، کشور تحت مدیریت یک دولت موقت به رهبری محمد یونس، برنده جایزه صلح نوبل، اداره میشود. این کشور با بیش از ۱۷۳ میلیون نفر جمعیت، هشتمین کشور پرجمعیت جهان است و اقتصاد آن در دو دهه گذشته یکی از سریعترین رشدها را تجربه کرده است.
جامعه بنگلادش تنوع جمعیتی قابل توجهی دارد؛ بیش از ۹۰ درصد جمعیت مسلمان و ۸ درصد هندو هستند. نکته قابل تأمل دیگر، جمعیت جوان این کشور است؛ حدود ۴۴ درصد از جمعیت واجد شرایط رأیدهی (بالای ۱۸ سال) بین سنین ۱۸ تا ۳۷ سال هستند و نزدیک به ۵ میلیون نفر رأیدهنده اول بار خواهند بود. تراکم جمعیت در این کشور بسیار بالاست و پایتخت، داکا، جمعیتی بیش از ۳۷ میلیون نفر دارد که آماری خیرهکننده است.
ساختار حکومتی و احزاب سیاسی
بنگلادش یک جمهوری پارلمانی است که قدرت اجرایی در دست دولت منتخب، شامل نخستوزیر و کابینه است. پارلمان آن، جاتیا سانگساد، شامل ۳۵۰ کرسی است (۳۰۰ کرسی مستقیم و ۵۰ کرسی سهمیه زنان). یکی از تحولات مهم در این دوره، تعلیق ثبتنام حزب عوامی لیگ، حزب شیخ حسینه، است که مانع از نامزدی این حزب در انتخابات شده است. در نتیجه رقابت اصلی بین احزاب باقیمانده خواهد بود.
در این دوره، ۵۹ حزب ثبتشده وجود دارد که ۵۱ حزب در حال رقابت فعال هستند. احزاب اصلی شامل حزب ملیگرای بنگلادش (BNP) به رهبری طارق رحمان و جماعت اسلامی هستند. همچنین حزب ملی شهروند (NCP) که توسط رهبران دانشجویی قیام ۲۰۲۴ تشکیل شده، به دلیل تمرکز بر اصلاحات سیاسی، توجه رأیدهندگان جوان را جلب کرده است.
$>$ “در این انتخابات ۲۰۲۶، شاهد رقابتی هستیم که ماهیت حزب عوامی لیگ را به چالش میکشد، بهویژه با تعلیق ثبتنام آنها و ظهور نیروهای جدیدی چون NCP.”
سوابق انتخاباتی و تاریخ سیاسی پرتلاطم
تاریخ سیاسی بنگلادش مملو از کودتاهای نظامی و دورههای حکومتی ناپایدار بوده است. پس از ترور شیخ مجیبالرحمان در سال ۱۹۷۵، کشور شاهد دخالتهای مکرر نظامی بود تا اینکه در سال ۱۹۹۰ و فشار عمومی، نظامیان کنار رفتند. از آن زمان، رقابت اصلی بین حزب عوامی لیگ و BNP بوده است. در حالی که حزب عوامی لیگ در سالهای ۲۰۰۹ تا ۲۰۲۴ سلطه داشت، انتخاباتی نظیر ۲۰۱۴ و ۲۰۱۸ به دلیل عدم مشارکت یا تحریم توسط BNP و اتهامات مربوط به عدم شفافیت، با انتقادات بینالمللی روبرو شدند.
$>$ “بنگلادش تاریخچهای از تلاطم سیاسی را پشت سر گذاشته است، جایی که دورههای رشد اقتصادی با سرکوب مخالفان سیاسی همراه بوده است.”
این انتخابات فرصتی برای تعریف مجدد مسیر دموکراتیک بنگلادش است، بهویژه با توجه به نقش کلیدی رأیدهندگان جوان و ظهور احزاب خواهان اصلاحات ساختاری در غیاب حزب حاکم سابق.
