جهان همچنان در قبال کودکان خود شکست میخورد؛ این وضعیت در سال ۲۰۲۶ قابل تغییر است
این مقاله به بررسی بحران کمکهای بشردوستانه در سال ۲۰۲۵ و تأثیر آن بر کودکان میپردازد. نویسنده با اشاره به قطع کمکهای آمریکا، لزوم ایجاد مدل جدیدی از کمکها که با نیازهای کودکان و جوامع محلی هماهنگ باشد را تشریح میکند.
بحران کمکهای بشردوستانه و تأثیر آن بر کودکان
سال ۲۰۲۵ شاهد شکستی جدی در سیستم کمکهای بینالمللی بود که کودکان را بیش از سایرین تحت تأثیر قرار داد. با قطع ناگهانی کمکهای ایالات متحده، میلیاردها دلار کمک یکشبه محو شد و برنامههای حیاتی متوقف گردید. این اتفاق در شرایطی رخ داد که کودکان در سراسر جهان با چالشهای بیسابقهای از جمله درگیریهای مسلحانه، تغییرات اقلیمی و آوارگی روبرو بودند.
- آمارهای نگران کننده: از هر پنج کودک یک نفر در منطقه درگیری زندگی میکند؛ ۵۰ میلیون کودک آواره هستند؛ ۱.۱۲ میلیارد کودک از رژیم غذایی متعادل محرومند
- واکنشهای محلی: در بسیاری مناطق، خانوادهها و سازمانهای محلی با ابتکار خود به ارائه خدمات ادامه دادند
- پیشرفتهای حقوقی: تصویب قوانین جدید برای حمایت از کودکان در کشورهایی مانند تایلند و بولیوی
"پاسخها زمانی قویتر هستند که در نزدیکی خود کودکان ریشه داشته باشند" "هیچ کودکی نباید در چنان وحشتی زندگی کند که مرگ را ترجیح دهد"
این بحران فرصتی برای بازنگری اساسی در مدل کمکرسانی فراهم کرده است. راهحل در ایجاد سیستمهای مقاوم در برابر شوکهای سیاسی، رهبری شده توسط جوامع محلی و مسئولیتپذیر در قبال کودکان است. سال ۲۰۲۶ باید نقطه عطفی برای اتخاذ انتخابهای متفاوت باشد.
