اعتصاب غذا در همبستگی با بازداشت‌شدگان عمل فلسطین

اعتصاب غذا به عنوان آخرین سلاح مقاومت

منصور عضفی، زندانی سابق گوانتانامو، با بیان تجربیات خود از اعتصاب غذا، به همبستگی با هشت فعال طرفدار فلسطین در بریتانیا می‌پردازد که ماه‌هاست در بازداشت به سر می‌برند و برای اعتراض به شرایط خود دست به اعتصاب غذا زده‌اند. او تأکید می‌کند که اعتصاب غذا یک اقدام نمادین نیست، بلکه “سفر کند و دردناکی به سوی مرگ” است که هنگامی آغاز می‌شود که تمام درهای دیگر به روی فرد بسته شده باشد.

• انزوا و سانسور ابزارهایی هستند که سیستم برای شکستن زندانیان به کار می‌گیرد.
• بازداشت طولانی‌مدت بدون محاکمه خود به تنهایی یک مجازات است.
• قوانین ضدتروریسم برای جنایی جلوه دادن اعتراض‌های مسالمت‌آمیز مورد سوءاستفاده قرار می‌گیرند.
• همکاری پنهان بین سیستم‌های قضایی不同 کشورها باعث گسترش شیوه‌های بازداشت غیرانسانی می‌شود.

“قدرت همیشه پیش از کشتن، می‌خندد. طنز به سپری برای بزدلی تبدیل می‌شود.” “گوانتانامو یک آزمایشگاه بود. تجربیات آن صادر، جذب و عادی شد.”

عضفی از دولت بریتانیا می‌خواهد که به بازداشت طولانی‌مدت بدون محاکمه پایان دهد، انزوا را به عنوان پاسخ به اعتراض متوقف کند، دسترسی کامل به وکیل و خانواده را برقرار نماید و به خواسته‌های اعتصاب‌کنندگان غذا گوش دهد. او نتیجه می‌گیرد که چنین سیستم‌هایی تنها هنگامی متوقف می‌شوند که بدون ترسم با آنها روبرو شویم. او اعلام می‌کند که خود نیز به این اعتصاب غذا می‌پیوندد، زیرا سکوت برابر با همدستی است.