سرقتهای خشونتآمیز از سرمایهگذاران خرد رمزارز در خانههایشان
افزایش قیمتها و ماهیت غیرقابل بازگشت تراکنشهای رمزارز منجر به افزایش حملات خشونتبار به خانهها و آدمربایی شده است. این گزارش به بررسی جنایات سازمانیافتهای میپردازد که در آن هکرها به سرقت فیزیکی از سرمایهداران خرد روی آوردهاند.
رشد جرائم خشونتآمیز مرتبط با رمزارز
با افزایش محبوبیت رمزارزها در میان سرمایهگذاران خرد، نوع جدیدی از جرائم سازمانیافته ظهور کرده است که در آن مجرمان به جای حملههای سایبری، به سرقتهای فیزیکی و آدمربایی روی آوردهاند. این گزارش عمیقاً به بررسی یک باند جنایی میپردازد که به رهبری فردی با نام مستعار "میو" فعال بود و چگونه قربانیانی مانند «جولیا گودوین» را هدف قرار میدادند.
- تغییر استراتژی مجرمان: با سختتر شدن حملات سایبری به دلیل افزایش لایههای امنیتی مانند احراز هویت دو مرحلهای، مجرمان به حملات فیزیکی مستقیم به خانههای قربانیان روی آوردند.
- روشهای Brutal: این باند از تهدید با اسلحه، شکنجه فیزیکی (مانند فشار دادن چاقو زیر ناخن) و آدمربایی برای وادار کردن قربانیان به انتقال رمزارزهای خود استفاده میکرد.
- ساختار سازمانی: باند بین «تیم فنی» (مسئول شناسایی قربانیان و پولشویی دیجیتال) و «گروه ضربت» (مسئول حملات فیزیکی) تقسیمبندی شده بود.
- قربانیان غیرمنتظره: برخلاف تصور رایج، قربانیان تنها افراد بسیار ثروتمند نبودند، بلکه شامل معلمان بازنشسته، آتشنشانان و افراد عادی با سرمایهگذاریهای متوسط بودند.
- ضعف سیستمهای حفاظتی: پیگیری قانونی دشوار و عدم پوشش بیمهای adequate از سوی صرافیها برای چنین حملات فیزیکی، باعث افزایش آسیبپذیری سرمایهگذاران شده است.
جولیا گودوین در بیان impact خود در دادگاه گفت: «شما همه چیزی را که من به سختی برایش کار کرده بودم، نابود کردید. من شکسته شدهام، هیچ اشکی ندارم، اما هنوز خدای خود را دارم.»
یکی از اعضای باند به رهبرشان «میو» گفت: «اگر نتوانیم آنها را هک کنیم، آنها را سرقت میکنیم.»
این پرونده نشان میدهد که چگونه ماهیت غیرمتمرکز و برگشتناپذیر رمزارزها، در کنار جذابیت ثروت سریع برای نسل جوان، میتواند به بروز جرائمی با خشونت فیزیکی شدید بینجامد. اگرچه اعضای اصلی این باند دستگیر و محکوم شدند، اما این روند همچنان در سطح جهان در حال گسترش است و نیاز به آگاهیبخشی و محافظتهای قانونی قویتر را آشکار میسازد.
