در سراسر هند، گوروها با قیمتهایی در سطح MBA قول تعمیر کسبوکارهای کوچک را میدهند. این دورههای مربیگری گرانقیمت، مشاوره مدیریت، آموزش ذهنیت و حتی میانجیگری خانوادگی را در بازاری عمدتاً فاقد نظارت ادغام میکنند.
در سالهای اخیر، بازار مربیگری کسبوکار در هند شاهد رونق چشمگیری بوده است. این پدیده با صحنههایی از کارگاههای آموزشی در سالنهای هتل و مراکز کنفرانس یا از طریق پلتفرمهایی مانند Zoom در حال وقوع است. شرکتکنندگان از طیف وسیعی از صنایع، از بنیانگذاران استارتاپهای هوش مصنوعی گرفته تا مربیان یوگا و صاحبان سالنهای زیبایی، در جستوجوی راهی برای رشد کسبوکار خود هستند. با وجود تنوع، چالشهای آنان مشترک است: استرس جریان نقدی، انباشت موجودی، محدودیت دسترسی به بازار و گاهی درگیریهای خانوادگی که به محیط کار سرایت میکند.
این تقاضا پول جدیای را به این فضا آورده است. با وجود موانع کم برای ورود و نظارت ناچیز، این بخش به سرعت پر شده و بازاریابی پرزرق و برق و ادعاهای سود جسورانه، تشخیص راهنمایی واقعی از هیجان را برای صاحبان کسبوکار دشوارتر کرده است.
سوال بزرگتری که بر این رونق سایه انداخته این است: آیا این کسبوکارها واقعاً میتوانند از دیدگاه به اجرا حرکت کنند یا صرفاً یک illusion به آنان فروخته شده است؟
نیویورکپست
