سفیدشویی یک سیاهکاری؛ چرا برخی اهالی رسانه از سیمکارت سفید دفاع میکنند؟
مقالهای درباره جنجال سیمکارتهای سفید و دفاع برخی رسانهها از این امتیاز ویژه برای خبرنگاران. نویسنده به نقد تبعیضآمیز بودن این امتیاز و تأثیر آن بر بیطرفی رسانهها میپردازد.
جنجال سیمکارت سفید و دفاع رسانهها
مقاله به جنجال سیمکارتهای سفید میپردازد که دسترسی ویژه به اینترنت آزاد را برای گروهی محدود از خبرنگاران فراهم میکند. نویسنده با اشاره به نشست اخیر در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، به دفاع سه تن از فعالان رسانهای از این امتیاز اشاره میکند که مدعی هستند خبرنگاران به واسطه وظایف شغلی خود محق به برخورداری از چنین تسهیلاتی هستند.
- انتقاد از تبعیض: نویسنده این ادعا را تلاشی برای مشروعیتبخشی به یک رانت آشکار میداند
- تعریف نادرست از عدالت: اشاره به تعریف «عدالت» از سوی دفاعکنندگان که بر اساس نقش اجتماعی تقسیم امکانات را توجیه میکند
- تأثیر بر بیطرفی: دریافت امتیاز ویژه باعث از دست دادن بیطرفی و اعتماد عمومی به خبرنگاران میشود
- مقایسه با تبعیضهای تاریخی: نویسنده این وضعیت را به تبعیضنژادی در آفریقای جنوبی تشبیه میکند
- نقش واقعی خبرنگار: یادآوری میکند که خبرنگار باید به عنوان ناظر بیطرف بر قدرت عمل کند
“عدالت به معنی برابری نیست. بلکه به این معنی است که هر شخصی به اندازه نقشی که دارد بتواند از امکانات کشور استفاده کند.”
“خبرنگاران محقترین افراد جامعه برای داشتن اینترنت آزاد هستند.”
نویسنده در پایان تأکید میکند که درخواست چنین امتیازات ویژهای، امکان نظارت بیطرفانه بر قدرت را از خبرنگاران سلب کرده و اعتماد عمومی به صداقت آنان را زیر سوال میبرد.
