تلاش‌های اپستین برای ارتباط با پوتین و مقامات بلندپایه روسیه

افشای تلاش‌های اپستین برای نفوذ در میان مقامات روسی

تحلیل اسناد جدید منتشرشده از سوی وزارت دادگستری آمریکا، بینش‌های تازه‌ای در مورد تلاش‌های سرمایه‌دار بدنام، جفری اپستین، برای برقراری ارتباط و نزدیکی به مقامات بلندپایه روسیه، از جمله ولادیمیر پوتین، ارائه می‌دهد. این تلاش‌ها زمانی صورت گرفت که علاقه اپستین به جذب مدل‌ها از روسیه و اروپای شرقی پیش‌تر آشکار شده بود. اسناد نشان می‌دهند که اپستین چندین بار آرزوی دیدار یا گفت‌وگو با پوتین را داشته است، به‌ویژه پس از درگذشت ویتالی چورکین، سفیر سابق روسیه در سازمان ملل، که اپستین به‌طور منظم با او ملاقات می‌کرد. اپستین تلاش کرد تا از طریق توربیورن یاگلند، دبیرکل وقت شورای اروپا، ارتباطی با سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه، برقرار کند و او را به گفتگو با پوتین ترغیب نماید. او در ایمیلی اظهار داشت: “ویتالی چورکین قبلاً این کار را می‌کرد، اما او فوت کرد؟!”

این مکاتبات، که شامل تلاش برای مطرح کردن مسائلی پیرامون ساختاردهی معاملات روسیه برای تشویق سرمایه‌گذاری غرب است، انگیزه‌های ژئوپلیتیکی احتمالی اپستین را تقویت می‌کند. تلاش‌های اپستین برای ملاقات با پوتین در سال‌های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴ مستند شده است، جایی که او ادعا کرد درخواست پوتین برای دیدار را رد کرده و بر لزوم “زمان واقعی و حریم خصوصی” تأکید نموده است. همچنین، اپستین ارتباط نزدیکی با سرگئی بلیاکوف، که فارغ‌التحصیل آکادمی اف‌اس‌بی (سرویس امنیتی روسیه) بود، برقرار کرد و در تلاش برای معرفی او به پیتر تیل، سرمایه‌گذار، نقش داشت. بلیاکوف سمتی در صندوق سرمایه‌گذاری مستقیم روسیه (RDIF) داشت و اپستین قول داده بود که هر کمکی برای جذب سرمایه برای پروژه‌های روسی انجام دهد.

ارتباطات پنهان و تحقیقات منطقه‌ای

اسناد همچنین ارتباط اپستین با ماشا دروکوا بوچر، یکی از چهره‌های مرتبط با جنبش طرفدار پوتین در روسیه، و تلاش‌های وی برای مشاوره به الیگارش روسی، اولگ دریپاسکا، را افشا می‌کنند. در حالی که کرملین این گمانه‌زنی‌ها مبنی بر جاسوس بودن اپستین را رد کرده و آن‌ها را «جدی» ندانسته، سیاستمداران اروپایی این موضوع را با احتیاط دنبال می‌کنند. دونالد توسک، نخست‌وزیر وقت لهستان، اعلام کرد که کشورش تحقیقاتی را دربارهٔ احتمال سازمان‌دهی این رسوایی توسط سرویس‌های اطلاعاتی روسیه آغاز خواهد کرد، چرا که این امر می‌تواند نشان‌دهنده دسترسی آن‌ها به اسناد سازش‌دهنده علیه رهبران غربی باشد. واحد تحقیقاتی نروژ نیز تحقیقاتی را دربارهٔ یاگلند آغاز کرده است.

• اسناد نشان می‌دهند که اپستین در سال ۲۰۰۲ حداقل یک سفر به مسکو و سن‌پترزبورگ داشته است.
• اپستین تلاش کرده بود تا ایهود باراک، نخست‌وزیر پیشین اسرائیل، را متقاعد کند تا نماینده‌ای برای گفت‌وگو با پوتین باشد.
• ارتباط تنگاتنگ اپستین با بلیاکوف، فردی با سوابق امنیتی در روسیه، مشهود است.
• بیل گیتس ملاقات با اپستین را “خطای جدی در قضاوت” توصیف کرده است.
• جوی ایتو، مدیر وقت آزمایشگاه رسانه‌ای MIT، نیز از پذیرش کمک‌های مالی اپستین عذرخواهی کرده است.

“چورکین قبلاً این کار را می‌کرد، اما او فوت کرد؟!” — تلاشی ثبت‌شده از سوی اپستین برای جایگزینی ارتباط با مقامات روس.

توسک اظهار داشت: «احتمال روزافزونِ اینکه سرویس‌های اطلاعاتی روسیه این عملیات را سازمان‌دهی کرده باشند، برای امنیت دولت لهستان تا چه اندازه جدی است.»

در نهایت، این اسناد بیشتر حکایت از تلاش مداوم اپستین برای نفوذ و معاشرت با افراد بانفوذ بین‌المللی، به‌ویژه در روسیه، دارد تا موفقیت قطعی او در برقراری ارتباط مستقیم با پوتین. این روابط پیچیده، سایه‌ای از ابهام را بر فعالیت‌های ژئوپلیتیکی این سرمایه‌دار بدنام افکنده است.