سید حسن خمینی: ساختارهای غلط و نهادهای موازی در نظام داریم

چالش‌های ساختاری دولت‌سازی در ایران

حجت‌الاسلام والمسلمین سید حسن خمینی در دیداری با مسئولان سازمان اداری و استخدامی کشور به تحلیل چالش‌های ساختاری و اداری نظام اداری ایران پرداخت. وی با اشاره به اهمیت روز ۲۲ بهمن، نقش تاریخی حکومت را در تأمین امنیت و عدالت خلاصه کرد و اشاره داشت که وظایف دولت‌ها با گذشت زمان افزایش یافته و منجر به فربه شدن ساختارها شده است. وی تأکید کرد که تناسب میان ساختار و مسئولیت دولت‌ها امری حیاتی است، و اصلاح ساختارهایی که به‌طور نادرست شکل گرفته‌اند، به دلیل منافع گروهی و عادت‌های موجود، بسیار دشوار است. او بزرگترین معضل را وجود «الی ماشاءالله نهاد موازی و ساختارهای غلط» در نظام دانست.

اصلاح ساختار و کاهش فساد

سید حسن خمینی به مطالعه ال گور درباره فساد اداری در آمریکا اشاره کرد که در ترجمه فارسی نیز منتشر شده است. نتیجه‌گیری آن کتاب نشان می‌دهد که کاهش واسطه‌های انسانی و افزایش شفافیت ماشینی (ورود بیشتر ماشین‌آلات و کاهش دیدارهای مستقیم) می‌تواند سطح فساد را کاهش دهد. او برای اصلاح ساختارها دو گام اساسی را برشمرد:

• افزایش دانش مجموعه: کارکنان باید توان پاسخگویی کامل به سؤالات و اثبات برتری پیشنهادات خود با استدلال قوی را داشته باشند.
• ایستادگی محکم بر عزم اصلاح: پس از تصمیم به تغییر، باید با قاطعیت بر آن ایستاد.

واقع‌بینی در اصلاحات اداری

یادگار امام تصریح کرد که تغییر دادن یک فرآیند صد ساله اشتباه دولت‌سازی ایران در دوره چهار ساله امکان‌پذیر نیست، اما می‌توان مسیر اصلاح را آغاز کرد. وی معتقد است موفقیت یک مدیر در میزان درستی جهت حرکت و سرعت عمل متناسب با ظرفیت‌های سازمانی و واقعیت جامعه سنجیده می‌شود. این مسیر باید با عزم جدی و اراده آهنین، و مبتنی بر مطالعه صحیح اجرا شود تا اصلاحات به جای بهبود، موجب آسیب‌های جبران‌ناپذیر نشوند.

او تأکید کرد: «دشوارترین کار هم این است که اگر یک چیز غلطی شکل گرفته، بخواهی اصلاحش کنی. چون چیزی که غلط شکل گرفته، یک عده از آن انتفاع می‌برند و یک عده به آن عادت کرده‌اند.»

سید حسن خمینی در پایان گفت: «اصلا نمی‌توانید در یک دوره چهار ساله یک فرآیند اشتباه صد ساله دولت‌سازی ایران را تغییر بدهید، اما می‌توانید مسیرش را شروع کنید.»

در نهایت، وی سازمان اداری و استخدامی را جایگاهی بسیار مهم دانست که نقش محوری در پی‌ریزی مسیر صحیح اصلاحات دارد، امری که نیازمند حرکت متناسب با واقعیت‌های جامعه است.