اظهارات محسن رضایی درباره پرونده‌های ترامپ و نتانیاهو و وضعیت ونزوئلا

تحلیل سیاست‌های بین‌المللی و ناکامی‌ها

محسن رضایی، از چهره‌های سیاسی ایران، در سخنرانی خود بر ناکامی‌های سیاست خارجی جریاناتی مانند دولت ترامپ و نتانیاهو در پرونده‌های گوناگون تأکید کرد. وی اشاره نمود که این اقدامات فراتر از صرفاً مسائل ایران نبوده و پرونده‌هایی مانند کانادا، گرینلند، اوکراین و به‌خصوص ونزوئلا از جمله مواردی هستند که به نتیجه دلخواه آنها نرسیده‌اند. تمرکز اصلی او بر مسئله ونزوئلا بود، جایی که دخالت‌های خارجی نتوانست دولت مستقر را تغییر دهد.

رضایی به طور مشخص به اقدام صورت گرفته در زمینه ریاست‌جمهوری ونزوئلا اشاره کرد و این سؤال را مطرح ساخت که پس از آن اقدام، چه اتفاقی افتاد. او استدلال کرد که با وجود تلاش‌ها برای تغییر دولت، یک ملت در آنجا باقی است و این دخالت‌ها در نهایت نتیجه عکس داده است. این موضوع نشان‌دهنده قدرت مقاومت داخلی و عدم موفقیت فشارهای خارجی در تغییر دادن ساختارهای سیاسی مورد نظر آنهاست.

تغییر نگرش مخالفان مادورو

یکی از نکات قابل توجه در سخنان رضایی، تغییر موضع برخی مخالفان داخلی ونزوئلا بود. او اظهار داشت که اکنون مخالفان مادورو نیز به حمایت از او روی آورده‌اند. دلیل این حمایت، درک آنها از این موضوع بود که دخالت‌های خارجی به حیثیت و منافع ملی آن‌ها آسیب زده است. این یک چرخش استراتژیک در جبهه داخلی ونزوئلا محسوب می‌شود که ناشی از پیامدهای منفی مداخله قدرت‌های خارجی دانسته شده است.

• دخالت‌های خارجی در امور ونزوئلا به نتیجه مطلوب نرسیده است.
• پرونده‌های مختلفی نظیر اوکراین و ونزوئلا نشان‌دهنده ناکامی‌ها هستند.
• اقدام برای برکناری رئیس‌جمهور ونزوئلا در نهایت منجر به اتحاد بیشتر شد.
• مخالفان مادورو به دلیل آسیب به حیثیت ملی، اکنون از او حمایت می‌کنند.
• اقدامات ترامپ و نتانیاهو در عرصه جهانی با شکست مواجه شده است.

“اینها آمدند رئیس‌ جمهور ونزوئلا را بردند، خب بعدش چی؟ یک ملتی آنجا هست.”

“الان مخالفان مادورو هم طرفدارش هستند، چون دیده‌اند به حیثیت آنها آسیب زده‌اند.”

در مجموع، تحلیل محسن رضایی بر این پایه استوار است که رویکردهای مداخله‌جویانه و فشار حداکثری جریاناتی مانند ترامپ و نتانیاهو در سطح جهانی، به‌ویژه در پرونده ونزوئلا، نه تنها به هدف نهایی نرسیده، بلکه در مواردی منجر به تقویت موضع طرف مقابل و حتی تغییر اتحادهای داخلی شده است. این نشان‌دهنده اهمیت مقاومت ملی در برابر فشارهای خارجی در معادلات سیاسی نوین است.