رویای تیم کوییدیچ اوگاندایی الهام گرفته از هری پاتر برای جام جهانی

رویای جام جهانی کوییدیچ در یک روستای اوگاندا

ورزش کوییدیچ که از بازی‌های تخیلی کتاب‌های هری پاتر الهام گرفته شده، در کشور اوگاندا محبوبیت چشمگیری پیدا کرده است. این ورزش که در نسخه زمینی آن به طور رسمی کوادبال نامیده می‌شود، اکنون دارای یک مسابقات ملی در این کشور آفریقایی است و بیش از ۲۰۰ بازیکن در آن فعالیت می‌کنند. همه این‌ها از روستای کاتواده در جنوب اوگاندا آغاز شد، جایی که معلمی به نام جان سنتامو در سال ۲۰۱۳ پس از خواندن یکی از کتاب‌های هری پاتر، این ورزش را کشف کرد. او با تلاش زیاد توانست تیم خود را تشکیل دهد و در سال ۲۰۲۳ میزبان و برنده اولین دوره مسابقات ملی کوادبال شد. سنتامو با اشتیاق می‌گوید که این بازی عناصری از نت‌بال، فوتبال، والیبال و راگبی را ترکیب می‌کند و به برابری جنسیتی که یک الزام رسمی در هر تیم است، اهمیت می‌دهد.

این ورزش چالش‌های مالی بزرگی را نیز به همراه دارد. تیم‌ها فاقد منابع مالی لازم برای سفر هستند و تاکنون نتوانسته‌اند در جام جهانی کوادبال شرکت کنند، مسابقاتی که از سال ۲۰۱۲ هر دو سال یکبار در اروپا یا قاره آمریکا برگزار می‌شود. با این حال، حضور کوادبال تأثیر اجتماعی مثبتی بر جامعه کاتواده داشته است. این ورزش کودکان و جوانان را به مدرسه جذب کرده و به ایجاد “حس تعلق” در این منطقه کمک کرده است، جایی که آموزش اغلب در اولویت نیست.

• کوییدیچ که اکنون کوادبال نامیده می‌شود، ترکیبی از ورزش‌های مختلف زمینی است.
• جان سنتامو، معلم مدرسه‌ای، پس از خواندن کتاب‌های هری پاتر این ورزش را به جامعه روستایی خود معرفی کرد.
• تیم ملی اوگاندا بیش از ۲۰۰ بازیکن دارد و مسابقات ملی را در سال ۲۰۲۳ میزبان و برنده شد.
• یکی از اصول کلیدی این ورزش، برابری کامل بین بازیکنان زن و مرد در هر تیم است.
• بزرگترین مانع فعلی تیم‌ها، فقدان بودجه برای سفر به مسابقات بین‌المللی مانند جام جهانی است.

«رویای من این است که تیمی از اینجا به جام جهانی کوییدیچ برود، زیرا این برای کل جهان یک کشف بزرگ خواهد بود.»

ویکت اديث نابانجا، دختر سنتامو و از بازیکنان تیم، بیان کرد که این ورزش «جوانان را گرد هم آورده و ذهن آن‌ها را گشوده» است.

با وجود محدودیت‌های مالی و عدم وجود جادو و پرواز، شور و اشتیاق موجود در روستای کاتواده نشان‌دهنده قدرت فرهنگ عامه و ورزش برای ایجاد تغییرات مثبت اجتماعی در مناطق دورافتاده است. آن‌ها امیدوارند روزی بتوانند رؤیای شرکت در رقابت‌های جهانی را محقق سازند.