فشار بر صنعت دفاعی اروپا و افزایش هزینههای نظامی
صنعت دفاعی اروپا در حال بازسازی است و کشورهای عضو اتحادیه اروپا هزینههای دفاعی خود را تا سال ۲۰۲۵ به ۳۸۱ میلیارد یورو رساندهاند. این تغییرات در پی تحولات جهانی و جنگ اوکراین رخ داده است.
فشار بر صنعت دفاعی اروپا و احیای آن
در چشماندازی جهانی در حال تغییر، صنعت دفاعی اروپا با فشارهای جدیدی روبرو شده و در عین حال در حال بازسازی و احیای مجدد است. طی پنج سال گذشته، کشورهای عضو اتحادیه اروپا (EU) افزایش قابل توجهی در هزینههای دفاعی خود داشتهاند؛ بهطوریکه این رقم در سال ۲۰۲۵ به ۳۸۱ میلیارد یورو رسیده که نمایانگر رشدی ۶۳ درصدی است. دلیل عمده این تحولات، بهویژه تهاجم تمامعیار روسیه به اوکراین در فوریه ۲۰۲۲، بوده است. جیکوب پاراکالیس، رهبر تحقیقات استراتژی دفاعی در رند اروپا، تأکید میکند که این تهاجم «توجه را بر نیاز به تقویت دفاع اروپا و سرمایهگذاری در قابلیتها در حوزههای زمینی، دریایی، هوایی، امنیت سایبری و تابآوری متمرکز کرد.»
نیاز به تقویت قابلیتهای صنعتی
بودجههای بزرگتر در بخش دفاعی عمدتاً بر تأمین نیازهای خاص متمرکز هستند. یکی از نکات کلیدی که جنگ اوکراین آشکار ساخت، سرعت تخلیه موجودی تسلیحات موجود بود. این امر بر ضرورت تولید انبوه مهمات توپخانه، تعمیر سریع تجهیزات زرهی آسیبدیده، و حفظ هواپیماهای جنگنده برای بازگشت به میدان نبرد تأکید میکند. پاراکالیس اشاره میکند که نرخ مصرف تسلیحات و مهمات «بسیار فراتر از هر چیزی است که اروپا در ۳۰ یا ۴۰ سال گذشته تجربه کرده است.» این نوع سرمایهگذاری برای آمادگی واقعی جهت یک «جنگ متعارف طولانیمدت» حیاتی است.
وابستگی به فناوریهای خارجی
تهدیدات رئیسجمهور سابق آمریکا، دونالد ترامپ، در مورد گرینلند نیز بر وابستگی اروپا به فناوری آمریکایی تأکید کرده است. پاراکالیس معتقد است که قطع کامل این وابستگی ممکن است «سالها تا دههها» طول بکشد. ایالات متحده به عنوان بزرگترین صادرکننده اسلحه در جهان شناخته میشود، دلیل آن تا حدودی به نحوه فروش فناوریهایش بازمیگردد. آمریکا یک «شبکه منسجم» و «سیستم از سیستمها» را ارائه میدهد که اجزا در کنار هم کار میکنند. در مقابل، اروپا با وجود نزدیکی به این سطح یکپارچگی، با مشکل شرکتهای مختلفی مواجه است که عناصر متفاوتی از این سیستمها را تولید میکنند که اغلب رقابتی یا همپوشانی کامل ندارند، که این امر مانع از ارائه یک محصول اروپایی واحد و رقابتی در برابر محصول آمریکایی میشود.
- افزایش ۶۳ درصدی در هزینههای دفاعی اتحادیه اروپا طی پنج سال.
- نیاز مبرم به تقویت ظرفیت تولید تسلیحات با توجه به سرعت بالای مصرف در جنگ اوکراین.
- تمرکز سرمایهگذاریها بر افزایش سرعت تولید مهمات و تعمیرات تجهیزات.
- چالش یکپارچهسازی فناوریهای دفاعی پراکنده میان شرکتهای مختلف اروپایی.
- وابستگی بلندمدت اروپا به سامانههای تسلیحاتی و فناوریهای نظامی ایالات متحده.
«سرعت مصرف تسلیحات و مهمات بسیار فراتر از هر چیزی است که اروپا در ۳۰ یا ۴۰ سال گذشته تجربه کرده است.»
«مسئله این است که شرکتهای اروپایی مختلف عناصر متفاوتی از این سیستمها را تولید میکنند، که اغلب رقابتی یا کاملاً همپوشانی ندارند، بنابراین دشوارتر است که یک پیشنهاد اروپایی واحد وجود داشته باشد که در برابر پیشنهاد واحد آمریکایی رقابتی باشد.»
در مجموع، صنعت دفاعی اروپا تحت فشار ژئوپلیتیکی ناشی از جنگ در مرزهای شرقیاش قرار گرفته است. در حالی که بودجهها به شدت افزایش یافتهاند، چالش اصلی دیگر صرفاً تأمین مالی نیست، بلکه توانایی صنعتی برای تولید سریع و یکپارچهسازی سیستمها به شیوهای است که بتواند با قدرتهای جهانی برابری کند، مسئلهای که نیازمند یکپارچهسازی طولانیمدت در سطح قاره است.
