آیا خلبانان نیروی دریایی آمریکا از فرود خودکار جت روی ناو هواپیمابر استفاده می‌کنند؟

استفاده خلبانان نیروی دریایی آمریکا از حالت‌های خودکار فرود

نقش خلبانان در هدایت جت‌های جنگی، به‌ویژه در عملیات‌های فرود دشوار روی ناوهای هواپیمابر متحرک، همواره حیاتی تلقی می‌شود. با وجود پیشرفت‌های چشمگیر در فناوری‌های خودکار، پاسخ کوتاه این است که خلبانان نیروی دریایی آمریکا از حالت خلبان خودکار کاملاً مستقل برای فرود روی عرشه ناو استفاده نمی‌کنند. این فرآیند پیچیده و پرخطر، به دلیل ملاحظات ایمنی و نیاز به واکنش‌های لحظه‌ای، هنوز به‌شدت به تخصص انسانی وابسته است. با این حال، سیستم‌های کمکی پیشرفته‌ای توسعه یافته‌اند تا فشار بر خلبان را کاهش دهند و دقت عملیات را افزایش دهند. این سیستم‌ها تضمین می‌کنند که با وجود فناوری‌های موجود، نظارت و کنترل نهایی در دست اپراتور انسانی باقی بماند.

سیستم Precision Landing Mode و کمک به فرود

یکی از مهم‌ترین نوآوری‌ها در این زمینه، سیستم Precision Landing Mode است که با نام اولیه “Magic Carpet” شناخته می‌شد. این پروژه در سال ۲۰۱۵ آغاز شد و تا سال ۲۰۲۱ برای استفاده خلبانان تازه‌کار آماده گردید. این سیستم به‌ویژه در جنگنده‌هایی مانند F-/A-18E-F سوپر هورنت ادغام شده است و وظایف فنی دشواری مانند حفظ تراز دماغه هواپیما و بهینه‌سازی زاویه برای چنگال دم (tailhook) را بر عهده می‌گیرد. این ابزارها به خلبان کمک می‌کنند تا مانورهای پیچیده را با دقت بیشتری و با کاهش تعداد ورودی‌های دستی انجام دهد.

کاهش حجم کار و افزایش عملکرد

فرود بر روی یک ناو هواپیمابر متحرک، به دلیل فضای بسیار محدود و نبود حاشیه خطا، یکی از سخت‌ترین مهارت‌ها در هوانوردی نظامی است. سیستم Precision Landing Mode تأثیر قابل توجهی بر تجربه خلبانان داشته است. گزارش‌ها نشان می‌دهند که این حالت می‌تواند تعداد تنظیمات دستی مورد نیاز خلبان را از حدود ۳۰۰ مورد به کمتر از ۱۰ مورد کاهش دهد. این کاهش بار شناختی به خلبان اجازه می‌دهد تا تمرکز بیشتری بر جنبه‌های تاکتیکی و محیط اطراف داشته باشد. این فناوری اکنون در جنگنده نسل پنجم F-35 لایتنینگ II نیز پیاده‌سازی شده است، که نشان‌دهنده اهمیت آن در مجموعه عملیات‌های دریایی آمریکا است.

• استفاده از سیستم‌های خودکار مانند Precision Landing Mode به کاهش پیچیدگی فرآیند فرود روی ناو کمک می‌کند.
• این سیستم‌ها ورودی‌های دستی خلبان را در لحظات حساس فرود به حداقل می‌رسانند.
• حفظ مهارت فرود دستی برای خلبانان نیروی دریایی همواره به عنوان یک الزام حیاتی باقی مانده است.
• پروژه “Magic Carpet” روند توسعه سیستم‌های کمکی هوشمند را تسریع کرده است.
• این فناوری‌ها برای افزایش قابلیت اطمینان خلبانان تازه‌کار در مواجهه با محیط‌های عملیاتی سخت طراحی شده‌اند.

کاپیتان دن کاتلین در سال ۲۰۲۱ گزارشی از عملکرد بی‌سابقه خلبانان تازه‌کار پس از استفاده از این سیستم‌ها ارائه داد، که نشان‌دهنده کارایی بالا در انتقال مهارت است.

با وجود اتوماسیون پیشرفته، ماهیت تهدیدات و شرایط متغیر در میادین نبرد، ضرورت حفظ مهارت‌های خلبانی سنتی را تأیید می‌کند.

در نهایت، در حالی که فناوری‌های مانند Precision Landing Mode ابزارهای قدرتمندی برای پشتیبانی و بهینه‌سازی فرآیند فرود جت‌های جنگی روی ناوهای هواپیمابر هستند، این سیستم‌ها جایگزین مهارت و قضاوت خلبانان نیروی دریایی آمریکا نشده‌اند و صرفاً به عنوان یک سیستم کمکی پیشرفته عمل می‌کنند.