دلایل عملیات نکردن جنگنده F-22 رپتور از ناوهای هواپیمابر
تحلیل دلایل فنی عدم استفاده از جنگنده F-22 رپتور بر روی ناوهای هواپیمابر شامل محدودیتهای طراحی ساختاری، چالشهای پوشش رادارگریز و ناسازگاری با سیستم کاتاپولت.
دلایل عملیات نکردن F-22 رپتور از ناوهای هواپیمابر
جنگنده F-22 رپتور به عنوان یکی از پیشرفتهترین جتهای جنگنده نسل پنجم جهان، هرگز از ناوهای هواپیمابر عملیات نمیکند. این محدودیت ریشه در تفاوتهای بنیادین طراحی و ماموریت اختصاصی آن برای نیروی هوایی ایالات متحده دارد.
طراحی ساختاری ناکافی
ارابههای فرود F-22 برای تحمل ضربه شدید فرود بر روی عرشه متحرک ناو بسیار سبک هستند. همچنین قلاب دم این جنگنده تنها برای توقفهای اضطراری در باندهای زمینی طراحی شده و توانایی تحمل توقفهای مکرر توسط کابلهای فولادی روی ناو را ندارد.
چالش پوشش رادارگریز
پوشش حساس رادارگریز F-22 در محیط خشن و شور دریایی ناوهای هواپیمابر به سرعت فرسایش یافته و ویژگی پنهانکاری آن را به خطر میاندازد. علاوه بر این، ارابه فرود دماغه آن برای تحمل تنش شدید ناشی از پرتاب با کاتاپولت طراحی نشده است.
پروژه ناکام F-22N
در دهه ۱۹۹۰، کنگره پیشنهاد ساخت مدل دریایی F-22N را مطرح کرد، اما نیروی دریایی به دلیل هزینههای گزاف و تغییرات مهندسی گسترده این پروژه را رد کرد.
F-35C لایتنینگ II با بالهای بزرگتر و ارابههای فرود مقاومتر، جایگزین مناسبی برای عملیات ناوهای هواپیمابر شده است.
