نمایندگان ایران و روسیه در سازمان ملل: استارلینک قوانین بینالمللی را نقض میکند
براساس اعلام نماینده ایران و روسیه در سازمان ملل، استارلینک قوانین بینالمللی را نقض میکند و باید فکری جدی به حال این شرکت خصوصی کرد. اینترنت ماهوارهای استارلینک با این که طرفداران زیادی بین کاربران دارد، اما مورد پسند بعضی از دولتها قرار نمیگیرد…

مخالفت نمایندگان ایران و روسیه با استارلینک در سازمان ملل
در روزهای اخیر نمایندگان جمهوری اسلامی ایران و فدراسیون روسیه در مجامع سازمان ملل متحد، بیانیهای مشترک صادر کردند که به نقض واضح قوانین بینالمللی توسط شرکت خصوصی استارلینک پردازش میکند. این نمایندگان تأکید کردند استفاده گسترده از اینترنت ماهوارهای این شرکت، که با سرعت بالا و پوشش جهانی خود مورد استقبال کاربران قرار گرفته، اما به طور مستقیم با منافع امنیت ملی دو کشور در تضاد است. بر اساس تحلیلهای فنی، ماهوارههای تجاری استارلینک قادر به انتقال دادههای نظامی بدون اجازه دولتی هستند و این امر میتواند بهصورت مخفیانه زیرساختهای ارتباطی حساس را در معرض خطر قرار دهد. علاوه بر آن، فعالیتهای تجاری این مجموعه بدون هماهنگی با قوانین فضایی بینالمللی شامل «پیمان فضای ماورای جو مصوب ۱۹۶۷» صورت میگیرد و در نتیجه نقض صریح تعهدات بینالمللی محسوب میشود. نماینده ایران در مجلس ملل اعلام کرد که حتی استفاده شخصی از تجهیزات استارلینک میتواند بهعنوان جرم شناخته شود و مجازاتهای سنگینی برای کاربران در پیش است. از سوی دیگر مقامات روسیه نیز تأکید کردند که گسترش سامانههای ماهوارهای خصوصی میتواند به تضعیف استقرار و توسعه برنامههای فضایی ملی منجر گردد. در پاسخ به این ادعاها، شرکت استارلینک هنوز پاسخی رسمی ارائه نکرده و دولتهای رقیب همچنان خواستار برگزاری مذاکرات بینالمللی برای تنظیم چارچوب قانونی جدید در زمینهٔ اینترنت فضایی هستند.
- استارلینک بهعنوان یک شرکت خصوصی، بدون مجوز دولتی فعالیت میکند.
- استفاده از خدمات آن میتواند دادههای نظامی را بهصورت غیرمجاز منتقل کند.
- نقض «پیمان فضای ماورای جو ۱۹۶۷» توسط اجرای ماهوارههای تجاری.
- نمایندگان ایران و روسیه خواستار محدودسازی استقرار ماهوارههای جدید هستند.
- احتمال اعمال جرایم کیفری و جریمههای نقدی برای کاربران داخلی.
“استارلینک نه تنها بهصورت غیرقانونی در ایران فعالیت میکند، بلکه تهدیدی جدی برای امنیت ملی ماست.” “این فناوری میتواند مفاد پیمان فضایی ۱۹۶۷ را بهصورت جدی نقض کند.” در پایان، این منازعه نشان میدهد که توسعهٔ فناوریهای نوین مانند اینترنت ماهوارهای نیازمند چارچوبهای قانونی بینالمللی واضح و هماهنگیهای دستکم دوجانبه است تا از تداخل با اصول حاکم بر امنیت ملی و قوانین فضایی جلوگیری شود.


