نامه محسن نامجو به همایون شجریان: پیشنهاد هدیه ۱۰ اثر موسیقی بدون هیچ چشمداشتی
محسن نامجو در نامهای طولانی به همایون شجریان پیشنهاد داد که ۱۰ قطعه موسیقی کارنشده خود را بدون دریافت هیچ کردیت، دستمزد یا همکاری در اختیار او قرار دهد. نامجو تأکید کرد که پس از بازگشت از “گور” غروری برای دفاع ندارد و تنها آرزویش داشتن آثار ماندگار بیشتر برای “آل پاچینوی نسل” است.
نامه صمیمانه محسن نامجو به همایون شجریان
محسن نامجو در نامهای بیسابقه و طولانی خطاب به همایون شجریان، پیشنهاد خود برای ارائه ۱۰ قطعه موسیقی کارنشده را بدون هیچ چشمداشت مالی یا اعتباری مطرح کرده است. او در این نامه با اشاره به تجربه “بازگشت از گور” پس از حذف گسترده در سال ۲۰۲۰، توضیح میدهد که دیگر غرور و شانی برای دفاع ندارد و این آزادی عمل به او اجازه داده تا از سر عمیقترین علاقه به خاندان شجریان، این پیشنهاد را ارائه دهد. نامجو با ستایش از استعداد بیهمتای همایون در آواز، او را “آل پاچینوی موسیقی ایران” خوانده و بر این باور است که همایون در میانسالی از لحاظ فنی حتی از پدرش پیشی گرفته است.
- نامجو تضمین میکند که از بین ۱۰ قطعه پیشنهادی، اگر همایون ۵ قطعه را بپسندد، او “چک سفید امضا” میگذارد تا در صورت تبدیل نشدن حداقل ۲ یا ۳ قطعه به اثر ماندگار (هیت)، خسارت آن را پرداخت کند.
- او خاطرنشان میکند که همایون در دوران حاضر از “همنشینهای هنری” بزرگی مانند لطفی، شهناز یا ابتهاج محروم است و این خلأ باعث شده تا آثار ماندگار کمتری در کارنامه او ثبت شود.
- نامجو با انتقاد از برخی انتخابهای هنری همایون (مانند استفاده از ملودی مقام کردی “یاوران مستم” روی شعر حافظ)، معتقد است که “فرصتهای هیت شدن” یک نابغه از دست رفته است.
“من نه کردیت میخواهم، نه دستمزد و نه همکاری یا همخوانی. استاد همایون فرض کند آن ۱۰ ملودی و شعر همراه آن را در کیسهای در بیابان یافته و اصلا صاحب ندارد.”
“دلم میخواهد آل پاچینوی نسل ما، در کارنامهاش تعداد بیشتری اثر ماندگار داشته باشد.”
این نامه که در ۱۹ اوت ۲۰۲۵ از نیویورک نوشته شده، نشاندهنده تحول فکری نامجو پس از سالها تجربه و دوری از جنجالهای رسانهای است. او با توضیح چگونگی شکلگیری این ایده از کنسرت برکلی در سال ۲۰۱۱، بر ضرورت خلق آثار ماندگار برای نسل حاضر تأکید میکند.
