بحران آب تهران جدی‌تر از تصور است

بحران آب تهران: واکاوی ابعاد پنهان

یک کارشناس مدیریت منابع آب با تشریح ابعاد پیدا و پنهان کم‌آبی تهران هشدار داده است که برداشت عمومی از «تخلیه تهران» دقیق نیست و این واژه فقط به معنای تخلیه موقت و موضعی در شرایط اضطراری است. وی تأکید کرد که ادامه بارگذاری‌ها و توسعه بی‌ضابطه می‌تواند تأمین آب برای بخش بزرگی از جمعیت پایتخت را در آینده ناممکن سازد. مغز مسئله کشف توازن و تعادل عرضه و تقاضای منابع آب است که تعیین‌کننده میزان کمبود آب در مواقع بحرانی پیش‌رو خواهد بود.

• تخلیه موقت: این مفهوم به معنای تخلیه کامل ساکنان یا تخلیه همیشگی شهر نیست
• مناطق بحرانی: نیاز به شناسایی دقیق مناطق نیازمند تخلیه بر اساس داده‌های منابع و مصارف آب
• آستانه خطر: زمانی که تمام ظرفیت‌های بهینه‌سازی استفاده شده و انتقال آب‌های پرهزینه نیز انجام گیرد
• کابوس دائمی: تخلیه ناگهانی منابع آب زیرزمینی و پایان پذیری دائمی آنها
• راهکار اساسی: کاهش بارگذاری‌ها شامل توقف تراکم‌فروشی و شهرکسازی

«در آن هنگام و در میان مدت (پنج ساله) یا بلندمدت (۱۰ ساله)، توازن جمعیت و سکونتگاه‌ها و انشعاب آب و حجم آب قابل تامین چنان از بین رفته است که آبرسانی به دست کم ۳۰ یا حتی ۵۰ درصد جمعیت تهران کاملا غیرممکن خواهد شد»

«حل بنیادین و وزن دار مسئله، کاهش بارگذاری هاست. این کاهش شامل توقف کامل تراکم فروشی در شهر تهران دست کم برای چهار دهه آینده است»

این تحلیل نشان می‌دهد که بدون برنامه‌ریزی دقیق و کنترل توسعه، تهران با بحران جدی آب مواجه خواهد شد.