معیار «نه برای لقمه‌ای نان» در صنعت خودروسازی جهانی

تحلیل جهان‌بینی صنعت خودروسازی جهانی

صنعت خودروسازی جهان و اقتصاد کلان به این باور رسیده‌اند که مدیریت دستوری اقتصاد و به ویژه قیمت‌گذاری محصولات در درازمدت امکان‌پذیر نیست. این روش تنها یک مسکن مقطعی برای سرکوب تورم قیمتی محسوب می‌شود که در نهایت منجر به بازگشت تورم با سرعت و قدرت بیشتر می‌گردد. همانند فنری که فشرده شده باشد، زمانی که رها می‌شود، به دلیل ناترازی هزینه‌های تولید و قیمت نهایی فروش، باعث افت تولید و کاهش کیفیت می‌شود.

• مدیریت خصوصی شفاف: در کشورهای توسعه‌یافته و در حال توسعه، صنعت خودروسازی از تصدی‌گری دولتی فاصله گرفته و مدیریت و سرمایه‌گذاری در اختیار بخش‌های خصوصی شفاف و پاسخگو قرار می‌گیرد.
• همکاری سازنده: بخش قانون‌گذاری و سیاست‌گذاری در ارتباطی نزدیک با بخش خصوصی برای تسهیل شرایط تولید و رفع موانع گام برمی‌دارند.
• چرخه تأمین حیاتی: صنعت خودرو ترکیبی از چرخه تأمین با شالوده حیاتی نقدینگی به همراه فاکتورهایی مانند سیاست‌گذاری، قطعه‌سازی، فناوری روز، سیستم مالی و بانکی، لجستیک و کنترل کیفیت است.
• تجارت استراتژیک: خودروسازی به عنوان یکی از چرخ‌های محرک اقتصاد کلان کشورها، در سایه سیاست‌گذاری کارشناسی و ثبات اقتصادی در پروسه‌های زمانی بلندمدت ۱۰ ساله می‌تواند به پیشرفت و سوددهی دست یابد.

کنزوکه ماتسوشیتا در کتاب “نه برای لقمه‌ای نان” می‌نویسد: «مردم مناسب‌ترین داور برای تحلیل کسب‌وکار شما هستند. آنها به درستی اندازه مسئولیت‌پذیری شما و تأثیری که شرکتتان بر جامعه می‌گذارد را متوجه می‌شوند.»

ماتسوشیتا همچنین تأکید می‌کند: «مسئولیت اجتماعی به معنای صرف‌نظر کردن از سود نیست. شما در برابر خدماتی که به مشتریان ارائه می‌دهید، شایسته دریافت سودی خوب و درخور هستید که رابطه مستقیمی با کیفیت محصول شما دارد.»

رسیدن به این جهان‌بینی در صنعت خودرو ضروری است، چرا که این صنعت بدون در اختیار داشتن فاکتورهای کلیدی فوق، نه تنها در یک سال بلکه در یک دهه نیز نمی‌تواند به اهداف خود دست یابد. این درس جهانی اقتصاد است که همیشه باید در روزهای آفتابی، آماده روزهای بارانی بود.