حجاب؛ از امر فردی تا مسئله اجتماعی در نگاه جامعهشناسانه
تحلیل جامعهشناختی حجاب با تأکید بر ابعاد اجتماعی و تنظیم روابط انسانی. استاد جامعهشناس تأکید میکند که حجاب نه مانع پیشرفت زنان بلکه تنظیمکننده روابط اجتماعی است.
تحلیل جامعهشناختی حجاب در جامعه معاصر
این مصاحبه با عاصمه قاسمی، استاد جامعهشناسی، به بررسی ابعاد مختلف حجاب از منظر اجتماعی میپردازد. وی تأکید میکند که حجاب یک پدیده اجتماعی است نه صرفاً فردی، و نقش تنظیمکنندهای در روابط میان زن و مرد دارد. قاسمی با اشاره به آیات قرآن کریم، حجاب را مرتبط با مفاهیم حیا و عفاف دانسته و آن را بخشی از نظم اخلاقی جامعه میداند.
- حجاب مانع پیشرفت زنان نیست بلکه زمینهساز تعالی و کرامت انسانی است
- امر اجتماعی بودن حجاب به معنای تأثیرگذاری بر هنجارها و تعاملات جمعی است
- زیبایی با حجاب در تضاد نیست بلکه باید بر اساس معیارهای بومی بازتعریف شود
- اختیار فردی در حوزه اجتماعی محدود به رعایت حقوق دیگران است
“حجاب نه مانع، بلکه زمینهساز تعالی و کرامت انسانی است. حجاب بخشی از چارچوبی است که ما آن را زیست عفیفانه میگوییم”
“خوب بودن تنها در سطح اخلاق فردی معنا نمیشود. هر فرد در جامعه، درگیر روابط اجتماعی است و رفتار او بر دیگران اثر میگذارد”
در نهایت، حجاب بهعنوان ابزاری برای معنابخشی هویت و تنظیم روابط حرفهای معرفی میشود که به فرد امکان میدهد بر پایه تخصص و مهارت دیده شود نه جنسیت.
