اساس عبادت تفکر است و درایت!

اساس عبادت تفکر و معرفت است

آیت‌الله العظمی جوادی آملی در کلاس درس خود روایتی از امام حسن عسکری(ع) نقل کردند که عبادت واقعی در تفکر درباره امر خداوند است نه در نماز و روزه‌های زیاد. ایشان تأکید کردند که اگرچه نمازهای واجب و مستحب مشخص هستند، اما انسان باید وقت بیشتری را صرف معرفت خداوند کند.

• تفکر در امر خدا اساس اصلی عبادت محسوب می‌شود
• معرفت خدا، اسمای حسنی و صفات ذاتی حق از اهداف مهم عبادت است
• درایت و تفکر همراه با عمل، انسان را به مقصد می‌رساند
• عبادت فقط به نماز و روزه محدود نمی‌شود بلکه شامل شناخت عمیق می‌گردد
• مقصدشناسی و مقصودیابی در مسیر عبودیت ضروری است

"لَیسَتِ العِبادَةُ کَثرَةَ الصِّیامِ وَ الصَّلاةِ، وَ إنَّما العِبادَةُ کَثرَةُ التَّفَکُّرِ فی أمرِ اللّه ِ"

"اساس عبادت آن تفکّر است آن مقصدشناسی است و مقصودیابی"

این دیدگاه نشان می‌دهد که عبادت حقیقی ترکیبی از تفکر، معرفت و عمل است که انسان را در مسیر کمال قرار می‌دهد.