خاطرات ناصرالدین‌شاه از سفر به کربلا: ورود به شهر و زیارت حرم امام حسین(ع)

خاطرات ناصرالدین‌شاه از سفر به کربلا

ناصرالدین‌شاه قاجار در خاطرات خود سفر به کربلای معلا را در تاریخ ۱۰ آذر ۱۲۴۹ شرح می‌دهد. سفر با کشتی بخار کوچکی آغاز می‌شود که بوئی ناخوشایند دارد و به کندی پیش می‌رود. پس از تعویض کشتی و برطرف کردن مشکل به‌گل‌نشستن، شاه و همراهان از رودخانه فرات عبور کرده و سوار اسب می‌شوند.

• مسیر سفر از مسیب به سمت کربلا از صحرایی وسیع و دلگیر می‌گذرد
• زیارت مقبره عون پسر حضرت زینب(س) در میانه راه انجام می‌شود
• با نزدیک شدن به کربلا، باغات نخلستان و جمعیت زیادی از زائران نمایان می‌شود
• استقبال پرشور مردم با عَلَم‌های حضرت عباس(ع) و دهل همراه است
• ورود از دروازه نجف به داخل شهر که دارای کوچه‌های تنگ و خانه‌های روی هم ساخته شده است

“حالت غریبی داشتم، گیج بودم، نمی‌دانستم کجا می‌روم. عرب، عجم، هندی، عثمانی، از هر طایفه هرجور اشخاص بودند.”

“کوچه بود، قدری وسعت داشت، قُرق بود اما باز تماشاچی زیاد بود. خانه‌ها روی هم ساخته‌اند، کوچه‌های تنگ، چیز غریبی است.”

شاه در حرم امام حسین(ع) نماز ظهر و عصر را به جا آورده و زیارت‌نامه خوانده می‌شود. سپس به زیارت حضرت عباس(ع) می‌رود. بازگشت با ازدحام جمعیت و قافله قاطرها همراه است. این خاطره‌نویسی تاریخی، تصویری زنده از سفرهای زیارتی دوره قاجار ارائه می‌دهد.