خشکسالی؛ وسیلهای برای بیداری معنوی انسان
مرحوم علامه مصباح یزدی در شرح خطبه امام علی(ع) درباره نماز باران بیان میکنند که خشکسالی وسیلهای الهی برای توجه انسان به نیازهای معنوی و ارتباط با خداست.
خشکسالی؛ فرصتی برای رشد معنوی
مرحوم علامه مصباح یزدی در شرح خطبه ۱۱۵ نهج البلاغه که امام علی(ع) به مناسبت نماز باران ایراد کردند، به تحلیل فلسفه خشکسالی میپردازند. ایشان强调 میکنند که خشکسالی تنها یک مشکل مادی نیست، بلکه وسیلهای الهی برای بیداری معنوی انسانهاست.
- خشکسالی عاملی برای توجه به خدا: وقتی باران نمیبارد، انسانها به فکر راهحلهای مادی مانند ابربارانی میافتند، اما امام علی(ع) تأکید میکنند که آسمان و زمین بندگان مطیع خدا هستند
- نیاز معنوی برتر از نیاز مادی: نیاز واقعی انسان رشد معنوی است، نه فقط رفع تشنگی زمین
- خشکسالی زمینهساز ارتباط با خدا: خداوند از رحمت واسعه خود این وسیله را قرار داده تا انسانها به در خانه او بروند
“این آسمان و زمین که میبینید... هر دو بنده و مخلوق مطیع خدا هستند. هر وقت خدا بگوید ببار، میبارد و هر وقت هم بگوید نبار، نمیبارد.”
“خدا از باب لطف، نیاز مادی را وسیلهای قرار میدهد تا به او توجه پیدا کنیم و استعداد پیدا کنیم برای اینکه به سراغ نیاز معنوی مان برویم.”
خشکسالی در این نگاه، فرصتی است برای تبدیل نیازهای مادی به کششهای معنوی و تقرب به خداوند.
