مدل اورست برای مدیریت و رهبری: اهمیت بازگشت بهموقع در تصمیمگیری
این مقاله با استفاده از استعاره کوهنوردی اورست، مفهوم «زمان بازگشت» را در مدیریت و حکمرانی بررسی میکند. نویسنده تأکید میکند که شجاعت واقعی گاهی در توقف بهموقع است نه ادامه دادن بیقید و شرط.
مدل اورست برای مدیریت و رهبری
این مقاله با بررسی داستان سه کوهنورد که از صعود به قله اورست منصرف شدند، مفهوم «زمان بازگشت» را به حوزه مدیریت و رهبری تعمیم میدهد. نویسنده با استناد به کتاب «رها کن!» اثر انی دوک، نشان میدهد که تعیین نقطه بازگشت پیش از مواجهه با بحران، کلید تصمیمگیری عقلانی است.
- پافشاری همیشه فضیلت نیست: شرایط عینی باید تعیینکننده ادامه یا توقف باشند
- تصمیمگیری پیش از بحران: بدترین زمان برای تصمیمگیری، هنگام مواجهه با بحران است
- هدف واقعی بازگشت ایمن است: حفظ جان برتر از رسیدن به قله است
"شجاعت واقعی، گاهی در «بازگشت بهموقع» است، نه ادامه دادن به هر بهایی."
"وقتی در اورست به قله نزدیک میشوید، عملاً صلاحیت تصمیم عقلانی درباره ادامه مسیر را ندارید."
این مدل برای حوزههای مختلف حکمرانی از جمله آموزش عالی، مدیریت آب و انرژی، و کنترل آلودگی هوا کاربرد دارد. نویسنده هشدار میدهد که مدیرانی که نقاط هشدار را نادیده میگیرند، آینده سازمان یا کشور را به خطر میاندازند.
