اندیشۀ اخلاقی بازتابیده در صحیفۀ سجادیه
صحیفۀ سجادیه به عنوان یکی از منابع اصیل اندیشه اسلامی در میان شیعیان، حاوی نظام اخلاقی منسجمی است که بر پایههای هستیشناسی، انسانشناسی و خیر اعلا استوار شده است.
اندیشۀ اخلاقی در صحیفۀ سجادیه
صحیفۀ سجادیه یکی از مهمترین منابع اندیشه اسلامی است که نظام اخلاقی کاملی را ارائه میدهد. این اثر که به امام زینالعابدین(ع) منتسب است، شامل دعاهایی برای خواستههای فردی و اجتماعی بوده و نزد شیعیان زیدی، اسماعیلی و جعفری از اعتبار ویژهای برخوردار است.
مبانی نظام اخلاقی
- هستیشناسی: هستی دارای نظم الهی بوده و موجودات محسوس و نامحسوس تحت تدبیر خداوند قرار دارند
- انسانشناسی: انسان مرکب از جسم و نفس، دارای ضعف ذاتی است که تنها با هدایت الهی قابل جبران است
- خیر اعلا: قرب به خداوند به عنوان بالاترین هدف ethical شناخته میشود
کمالات ضروری برای سعادت
- کمال ذهن: شامل ایمان، یقین و مدیریت انگیزشها
- کمال رفتاری: شامل منشهای نیکو، رفتار فردی و تعاملات اجتماعی
“سعادتمند کسی است که افزون بر شوق فرمانبرداری از خدا، جویای فضل و رحمت دنیوی خدا نیز هست”
“قرب خدا بالاترین خیر برای انسان است و این تقرب مساوی با سعادت اخروی و برخورداری دنیوی است”
روش تحقیق
این مطالعه با رویکردی عینی و مبتنی بر دادههای خود صحیفه، به بازشناسی چارچوب اندیشه اخلاقی آن پرداخته و از روش تحلیل محتوای نظاممند بهره برده است.
