بزرگنمایی ماراتن کیش چه دردی از جامعه دوا میکند؟
مقالهای تحلیلی درباره اختلاف اولویتهای حکمرانی با نیازهای واقعی جامعه. با وجود ۳۴ میلیون نفر زیر خط فقر، تمرکز بر مسائل فرعی مثل ماراتن کیش باعث عمیقتر شدن شکاف بین مردم و سیاستگذاری رسمی شده و سازوکارهای طبیعی تنظیم اجتماعی را تضعیف میکند.
تحلیل شکاف بین اولویتهای حکمرانی و نیازهای جامعه
این مقاله به تحلیل شکاف عمیق بین اولویتهای سیاستگذاری رسمی و مسائل واقعی زندگی اکثریت جامعه میپردازد. نویسنده با اشاره به زندگی ۳۴ میلیون نفر زیر خط فقر، تمرکز حکمرانی بر موضوعات فرعی مانند ماراتن کیش را عاملی برای تضعیف بیشتر اعتماد اجتماعی و مختل کردن سازوکارهای طبیعی تنظیم رفتارهای جامعه میداند.
- تضعیف خودتنظیمی جامعه: ورود بیش از حد دولت به امور اجتماعی مانند عضلهای است که با گچبندی طولانی تحلیل میرود و جامعه توانایی مدیریت خود را از دست میدهد.
- تغییر اولویتهای مردم: مسائل فوریتری مانند تأمین معیشت، امنیت شغلی، آینده فرزندان و سلامت روانی، ذهن خانوادهها را درگیر کرده است.
- نمونه واضح حجاب: اکثریت جامعه تمایلی به برخورد سخت ندارد که این نه بیاعتقادی، بلکه نتیجه تغییر اولویتهای زندگی است.
“جامعه موجود زندهای است که درست مثل بدن انسان، خود را تنظیم میکند و هر جا اختلالی باشد، اول خودش وارد عمل میشود.” “واقعیت این است که اکثریت جامعه، تمایلی به برخورد سخت با این موضوع ندارد. این بیاعتقادی یا فاصلهگرفتن از دین نیست، بلکه نتیجه تغییر اولویتهای زندگی مردم است.”
راهحلهای پیشنهادی
برای خروج از این وضعیت، سه راهکار اساسی ارائه شده است:
- تمرکز انرژی حکمرانی بر مسائل اصلی مانند اقتصاد، سلامت، آموزش، محیطزیست، فسادستیزی و شفافیت.
- واگذاری تنظیم هنجارهای اجتماعی به جامعه و زنده کردن نظارت طبیعی با مشارکت خانوادهها، محلهها و نهادهای مدنی.
- سیاستگذاری اخلاقی مبتنی بر گفتوگو و مشارکت مردم به جای تصمیمگیری در اتاقهای بسته.
نویسنده نتیجه میگیرد که اصلاح مسیر نیازمند گامهای کوچک اما محاسبهشده است؛ بازگشت به مسائل زیربنایی، واگذاری میدان به مردم و تدوین قوانین شفاف بر اساس خواست عمومی. فروتنی و گوشکردن به جامعه میتواند نخستین گام مطمئن برای خروج از بحران فعلی باشد.
