اهمیت واکنش پزشکیان به اعتراضات و رویکرد گفتوگو در حکمرانی
مقالهای تحلیلی درباره اهمیت موضع مسعود پزشکیان در قبال اعتراضات اخیر که بر ضرورت گفتوگو بهجای سرکوب برای دستیابی به ثبات پایدار تأکید میکند.
اهمیت واکنش پزشکیان به اعتراضات
در فلسفه سیاست، لحظه اعتراض همواره لحظه انتخاب است. قدرت در برابر اعتراض سه راه پیشرو دارد: سکوت و انکار، سرکوب و حذف، یا بهرسمیتشناختن و گفتوگو. دو راه نخست ممکن است در کوتاهمدت آرامشی ظاهری ایجاد کنند، اما در واقع رنج را به زیر پوست جامعه میرانند و سرمایه اعتماد عمومی را فرسوده میسازند. راه سوم دشوارتر و پرهزینهتر است، اما تنها مسیری است که میتواند به ثبات پایدار و انسجامی واقعی بینجامد.
- انتخاب گفتوگو، بهویژه در شرایط نوسان اقتصادی، نشانه بلوغ حکمرانی است
- گفتوگوی مؤثر نیازمند تمایزی شفاف میان اعتراض مدنی مشروع و مداخله فرصتطلبانه است
- موضع مسعود پزشکیان بیانگر این فهم است که اعتراض دشمن ثبات نیست؛ بیپاسخی به اعتراض است که ثبات را میفرساید
- این رویکرد میتواند دولت را از «طرف منازعه» به «تنظیمکننده گفتوگو» ارتقا دهد
- شجاعت انتخاب راه پرهزینه فضیلتی کمیاب در سیاست ایرانی است
"انسجام اجتماعی محصول اجبار نیست؛ حاصل احساس بهرسمیتشناختهشدن است."
"گفتوگو در این معنا نه عقبنشینی، بلکه پیشروی عقلانی است."
این تحلیل نشان میدهد که رویکرد مبتنی بر گفتوگو میتواند میان امنیت و آزادی تقابل کاذب نسازد و میان نظم و کرامت آشتی برقرار کند.
