مستند «برای دخترم»: مرز بین واقعیت و داستان در سینمای مستند

مستند «برای دخترم» و چالش‌های ثبت واقعیت

مهدی عوض‌زاده کارگردان مستند «برای دخترم» در مصاحبه‌ای به بررسی مرز بین سینمای مستند و داستانی می‌پردازد. این فیلم که طی هشت سال تولید شده، زندگی یک خانواده سنتی و مسئله ترک تحصیل دختران را با ظرافت به تصویر کشیده است. عوض‌زاده تأکید می‌کند که اصل مهم در مستندسازی «قرارداد با مخاطب» است و شفافیت در استفاده از عناصر داستانی ضروری می‌باشد.

• ایجاد فضای امن برای خانواده سنتی طی سال‌های فیلمبرداری
• عدم بازسازی صحنه‌ها و ثبت لحظات کاملاً واقعی
• نقش مشاهده‌گری در مستندسازی و الهام از روش عباس کیارستمی
• چالش‌های مالی و زمانی در تولید مستندهای بلندمدت
• اهمیت روایت درست نسبت به ابزار پیشرفته فیلمسازی

«مرز میان مستند و داستانی سال‌هاست که در سینمای جهان کمرنگ شده و گونه‌های ترکیبی شکل گرفته‌اند. اما برای من، اصل ماجرا «قرارداد با مخاطب» است.»

«مستند در همه‌جای دنیا سینمایی حمایتی است. اما امروز یک مزیت بزرگ داریم: ابزار. با یک موبایل هم می‌شود فیلم ساخت. مسئله ابزار نیست، روایت است.»

این مستند نمونه‌ای از توانایی سینمای مستند در ثبت عمق داستان‌های انسانی بدون نیاز به بازسازی است.