روزنامه جمهوری اسلامی: تصمیمگیری سیاست خارجی در اختیار عدهای محدود است
سیاست خارجی ایران سالهاست میان دو رویای متضاد عبور تهاجمی از نظم جهانی و تطبیق عقلانی با قواعد آن معلق مانده. این تعلیق به ویژه در رابطه با آمریکا مشهود است و فقدان طرح منسجم هزینههای زیادی برای کشور داشته است.
تحلیل سیاست خارجی ایران در تقابل با آمریکا
سیاست خارجی ایران برای سالها میان دو رویای متضاد در حالت تعلیق باقی مانده است: از یک سو رویای عبور تهاجمی از نظم جهانی و از سوی دیگر رویای تطبیق عقلانی با قواعد موجود. این تعلیق راهبردی بیش از هرجا در مسئله آمریکا عیان شده که از بنیادیترین مسائل نظام جمهوری اسلامی محسوب میشود.
- فقدان طرح منسجم برای مقاومت و سیاست اقتصادی مکمل
- ناتوانی در تبدیل دستاوردهای امنیتی به موفقیتهای دیپلماتیک پایدار
- تغییر سطح درگیری از تقابل غیرمستقیم به مواجهههای مستقیمتر
- دو خطای تحلیلی: اسطورهسازی حماسی از تقابل و اتکای افراطی به حقوق بینالملل
- ضرورت اجماع ملی برای تغییر مسیر و پذیرش دیپلماسی بلندمدت
"مسئله اصلی سیاست خارجی ما فقدان گزینه نیست، بلکه ناتوانی در انتخاب است. بلاتکلیفی، پرهزینهترین گزینه ممکن است."
"سیاست خارجی نمیتواند محصول دایرهای بسته از تصمیمگیران باشد که بیش از آنکه نگران آینده باشند، درگیر دفاع از گذشتهاند."
راه خروج از این وضعیت نیازمند بازاندیشی جدی، گفتوگوی درونسیستمی و مشارکت نخبگان است. بدون اصلاح سازوکار تصمیمسازی، سیاست خارجی ایران همچنان واکنشی و پرهزینه باقی خواهد ماند.
