فساد سیستماتیک در ایران از زمان احمدینژاد شروع شد و رئیسی طرح مسئله ثروتهای بادآورده را مضر میدانست
فساد در کشور به صورت آرام و تدریجی گسترش یافته و حساسیتها را فرسوده کرده است. گزارش جمهوری اسلامی نشان میدهد فساد سیستماتیک از سال ۱۳۸۴ آغاز شد و امروز به پدیدهای ساختاری تبدیل شده که تهدیدی برای نظام محسوب میشود.
فساد سیستماتیک در ایران: از آغاز تا تهدید وجودی
فساد در ایران به صورت تدریجی و پیوسته گسترش یافته و حساسیتهای اجتماعی را پیش از رسیدن به واکنش جمعی فرسوده کرده است. آنچه امروز با آن روبرو هستیم، حاصل انباشت فرسایش اعتماد عمومی، تضعیف کارآمدی نهادی و کاهش امید اجتماعی است. سالها تکرار گفتمان مبارزه با فساد بدون اصلاح سازوکارها نه تنها به نتیجه نرسیده، بلکه به عادیشدن و در مواردی توجیهپذیر شدن فساد انجامیده است.
- دوره پس از جنگ زمانی که کشور به سازندگی نیاز داشت، بحثهای مبارزه با فساد نه تنها بیثمر بود بلکه به کندی تصمیمگیری منجر شد
- آیتالله رئیسی در زمان تصدی سازمان بازرسی معتقد بود طرح مسئله ثروتهای بادآورده مضر است
- از سال ۱۳۸۴ با روی کار آمدن دولت جدید، زمینه گستردهترین اشکال فساد سازمانیافته فراهم شد
- تحریمها به بستری برای عادیشدن فساد تبدیل شدهاند
- شبکههای فاسد هماکنون به مانعی جدی در برابر رفع تحریم تبدیل شدهاند
"آنچه امروز با آن روبهرو هستیم، حاصل انباشت فرسایش اعتماد عمومی، تضعیف کارآمدی نهادی و کاهش امید اجتماعی است" "فساد نه تنها بستر نفوذ در ساختارهای سختافزاری قدرت را فراهم میکند، بلکه ذهنها و نرمافزار تصمیمسازی را نیز متاثر میسازد"
وضعیت کنونی به تهدید وجودی برای نظام تبدیل شده و نیازمند اراده جدی برای اصلاح است. اقتصاد کشور باید از سیطره نهادهای غیرمرتبط رها شود و قواعد شفاف حاکم گردد.
