درگذشت بهرام بیضایی: آرزوهای محقق نشده کارگردان بزرگ ایرانی
بهرام بیضایی، نویسنده و کارگردان برجسته ایرانی، در ۸۷ سالگی در غربت درگذشت. او که ۱۵ سال از ایران دور بود، هرگز نتوانست آرزوی ساختن و روی صحنه بردن آثارش در وطنش را محقق کند. این گزارش به زندگی پر فراز و نشیب و مبارزات هنری او میپردازد.
درگذشت بهرام بیضایی و آرزوهای برباد رفته
بهرام بیضایی، نویسنده و کارگردان برجسته ایرانی، در روز تولد ۸۷ سالگیاش در غربت درگذشت. او که ۱۵ سال از ایران دور بود، هرگز نتوانست آرزوی اصلی زندگیاش - ساختن و روی صحنه بردن آثارش در کشور خود - را محقق کند. بیضایی از پیشگامان سینمای هنری ایران بود که همواره با سانسور و محدودیتها دست و پنجه نرم کرد.
- فعالیت سینمایی او با فیلم «رگبار» در سال ۱۳۵۱ آغاز شد و با «سگکشی» به پایان رسید
- سه بار مهاجرت کرد اما هر بار با امید بازگشت به وطن بازمیگشت
- آثار نمایشی بسیاری نوشت که هرگز اجازه اجرا نیافتند
- در طول حیات هنریاش همواره از سانسور انتقاد میکرد
- نمایشهایی مانند «طربنامه» را در آمریکا اجرا کرد
«هیچ سازندهای نباید خود را سانسورچی اثر خود کند و هیچ مقام اداری حق ندارد بدون دلیل منطقی و قانونی، نمایش فیلمی را معطل یا محدود کند»
«زینب کاظمخواه: بیضایی از معدود هنرمندانی است که همواره با جنبش فکری عصر خویش همراه شده است»
بیضایی که در خانوادهای اهل ادب متولد شد، همواره به تاریخ و فرهنگ ایرانی علاقهمند بود و این علاقه در آثارش متجلی میشد. با وجود تمام محدودیتها، او تا آخرین روزهای زندگیاش به خلق اثر ادامه داد.
