ملاقات با بهرام بیضایی در عصارخانه اجدادی در آران
خاطرهای از دیدار با بهرام بیضایی، کارگردان و نمایشنامهنویس بزرگ ایرانی، در عصارخانه اجدادی در آران و تأثیر عمیق آثار او بر فرهنگ و هنر ایران
ملاقات با بهرام بیضایی در عصارخانه آران
این متن خاطرهای شخصی از عباس عصاریآرانی درباره دیدار با بهرام بیضایی، کارگردان و نمایشنامهنویس برجسته ایرانی است. نویسنده اولین ملاقات خود با بیضایی را در عصارخانه اجدادی در آران طی فیلمبرداری «مرگ یزدگرد» به یاد میآورد و او را فردی "بسیار باوقار، فهمیده، مؤدب و دوستداشتنی" توصیف میکند. او به پیشینه فرهنگی غنی خانواده بیضایی در آران اشاره میکند که در تعزیههای محرم نقشآفرینی میکردند.
- درک عمیق عاشورایی: نویسنده بر درک عمیق بیضایی از واقعه عاشورا و بیان تاثیرگذار دیالوگهای "روز واقعه" تأکید میکند و آن را "زیباترین تفسیر عاشورایی" میخواند.
- آثار ماندگار: فیلمنامهها و فیلمهای بیضایی مانند "باشو غریبهای کوچک" که روایتی عمیق از جنگ و مسائل اجتماعی ایران ارائه میدهد، جاودان توصیف شدهاند.
- عشق به ایران: با وجود بیماری، بیضایی تا آخرین لحظات از نوشتن درباره "بزرگی و عظمت ایران و مردم و فرهنگ و هنرش" دست برنداشت.
- حسرت و یادبود: نویسنده از "محرومیت" جامعه ایران از حضور چنین سرمایههای فکری و Similarities between بیضایی and دکتر حسین عظیمی ابراز تاسف میکند.
"او را در بسیاری از ابعاد بسیار شبیه مرحوم استاد دکتر حسین عظیمی میدیدم." "فیلمنامهها و فیلمهای تاثیرگذار او در ادبیات و هنر ایران جاودان خواهد ماند."
این متن سوگنامهای است شخصی که ضمن بزرگداشت یاد بهرام بیضایی، بر نقش بیبدیل او در فرهنگ و سینمای ایران و لزوم پاسداشت چنین شخصیتهایی تأکید میکند.
