سینمای یتیم پیش از انقلاب به روایت فردین

خاطرات محمدعلی فردین از سینمای پیش از انقلاب

محمدعلی فردین، بازیگر و کارگردان سرشناس سینمای ایران، در خاطرات خود به وضعیت سینمای پیش از انقلاب می‌پردازد. او تأکید می‌کند که سینمای ایران در آن دوران "بچه یتیمی" بود که بدون حمایت جدی رشد می‌کرد. فردین که تحصیلات سینمایی رسمی نداشت، از طریق تجربه عملی در تمام مراحل تولید فیلم از فیلم‌برداری تا لابراتوار مشارکت می‌کرد.

ویژگی‌های سینمای آن دوره:

• فرمول ثابت: "چهار آهنگ، دو زد و خورد و یک کاباره"
• کمبود قصه‌های اصیل و اقتباس از فیلم‌های خارجی
• عدم شناخت سینما توسط بسیاری از فعالان این عرصه
• بی‌توجهی دولت و وزارت فرهنگ به توسعه سینما

"همه ما می‌دانستیم که فیلم‌های فارسی یک فرمول مشخص دارند: چهار تا آهنگ، دو تا زد و خورد و یک کاباره."

"سینمایی که ما داشتیم از جنبه فرهنگی متعلق به قشرهای سوم و چهارم جامعه بود."

فردین اشاره می‌کند که تنها ساموئل خاچیکیان را کسی می‌دانست که واقعاً سینما را می‌شناخت. او همچنین از تلاش خود برای ساخت فیلم‌هایی خارج از محیط کاباره سخن می‌گوید، اگرچه این آثار به جز "سلطان قلب‌ها" با شکست تجاری روبرو شدند.