بهرام بیضایی؛ غریبی که برای مردمش اسطوره شد

بهرام بیضایی؛ اسطوره‌ای در غربت

استاد بهرام بیضایی هنرمندی بزرگ بود که با آثار و زندگی‌اش عشق، صداقت و پرهیزکاری را به قدرت بدل کرد. او استواری و نظم را در شکل آزادی به تصویر کشید و نشان داد که زندگی و هنر در او یکی بود. بیضایی نقش بازی نمی‌کرد، بلکه توانایی‌ها و محدودیت‌های خود را شناخت و تا آخرین لحظه آموخت.

• توجه به تاریخ و زبان به عنوان راه برون‌رفت از یکسان‌سازی فرهنگی
• کاوش سکوت‌ها و فاصله‌ها با نگاه نقادانه
• بازآفرینی اسطوره‌ها برای تاباندن روشنایی بر پرسش‌های انسان امروز
• نمایش هنر به عنوان میدان مقاومت در برابر روایت‌های تک‌خطی
• تأکید بر مسئولیت انسان در چگونه بودن خویش

“گذشته هرگز نمرده است، گذشته حتی هنوز نگذشته است.” “هنر می‌تواند به میدانی بدل شود که انسان شهامت رویارویی با خویش را بیابد.”

بیضایی با فهم تاریخی ما را به حرکت وامیداشت و نشان داد که هنر اگر از جنس بیداری باشد، می‌تواند حافظه جمعی را از فراموشی نجات دهد.