سواد پوشش: بدن بهعنوان رسانه در دنیای امروز
سواد پوشش فراتر از انتخاب لباس است و شامل فهم پیامهای نهفته در پوشش میشود. این مفهوم به افراد امکان میدهد بازیگران فعالی در معماری هویت بصری خود باشند.
سواد پوشش بهعنوان سرمایه فرهنگی
در دنیای امروز، بدن و پوشش همانند یک رسانه عمل میکنند که پیش از زبان، ذهنیت را شکل میدهد. سواد پوشش فقط دانستن “چه بپوشیم” یا “چه نپوشیم” نیست، بلکه توانایی فهمیدن و معناکردن پیامهایی است که لباس، ترکیب آن با بدن و نسبتش با فضا به دیگران منتقل میکند. هر پوشش یک متن است که باید خوانده و فهمیده شود.
- سواد پوشش در سه سطح معنا مییابد: سطح شخصی (هویت درونی)، سطح اجتماعی (انتظارات گروهی) و سطح کلان قدرت (ساختار هنجاری)
- هدف اصلی بازگرداندن اختیار روایتی به فرد است تا بتواند تشخیص دهد آیا پوششش محصول انتخاب آگاهانه است یا فشار الگوریتمها
- سواد پوشش یک سرمایه فرهنگی است که امکان مدیریت معنا و منزلت در میدانهای اجتماعی را فراهم میکند
- سه هدف توسعهای دارد: قدرتبخشی به مردم برای فهم پیامهای پنهان، شکلگیری الگوی بومی و ارتقای کیفیت روایت در رسانهها
- نیازمند تبدیل از «دستور و اجبار» به «توانمندسازی و شایستهسازی زیباشناختی» است
“در جامعهای که سواد پوشش نهادینه شود، انسانها به بازیگران فعال در معماری هویت بصری خود تبدیل میشوند.” “بدن ایرانی باید بهعنوان فاعل روایت احترام یابد، نه ابژه دیدنی مصرف شود.”
اجرای صحیح سواد پوشش به ما امکان میدهد دوباره نویسندگان روایت بدن خود باشیم، نه مصرفکنندگان الگوهای دیکتهشده دیگران. این امر نیازمند پیوند بین دانشگاه، رسانه و سیاستگذاری است تا از آشفتگی بصری و فرسایش هویت جلوگیری کند.
