مولفهای به نام «ترس تصمیم» در اقتصاد ایران
اقتصاد ایران با عدم قطعیت ساختاری مواجه شده که تصمیمگیری را پرهزینه کرده است. این تحلیل به بررسی تأثیر «ترس تصمیم» بر رکود سرمایهگذاری و ارائه راهکارهای عملی برای مدیریت این شرایط میپردازد.
تحلیل تأثیر «ترس تصمیم» بر اقتصاد ایران
اقتصاد ایران در سالهای اخیر با عدم قطعیت ساختاری مواجه شده است که دیگر یک پدیده مقطعی نیست، بلکه به بخشی از ساختار تصمیمگیری تبدیل شده است. نوسانات نرخ ارز، تغییرات مکرر مقررات، محدودیتهای تجاری و شوکهای سیاسی، فضایی ایجاد کردهاند که در آن پیشبینی دشوار و تصمیمگیری پرهزینه شده است.
هزینههای پنهان تصمیم نگرفتن
- بخش قابل توجهی از رکود سرمایهگذاری و کندی تولید ناشی از تعویق تصمیمهاست
- پروژههای اقتصادی توجیهپذیر به دلیل «نامشخص بودن آینده» متوقف میشوند
- زمان به عنوان عامل اقتصادی تعیینکننده، فرصتهای جانبی را از بین میبرد
- تصمیمهای ناقص اما قابل اصلاح نتایج بهتری از انتظار برای شرایط ایدهآل دارند
الگوهای موفق در اقتصادهای پرریسک
در اقتصادهای پرریسک مانند ترکیه و برزیل، بنگاهها با تصمیمگیری مرحلهای موفق عمل کردهاند
بنگاههایی که تصمیم را به ثبات کامل موکول کردهاند، سهم بازار خود را به رقبای جسورتر واگذار کردهاند
برای عبور از این وضعیت، نیازمند تغییر ذهنیت و پذیرش این واقعیت هستیم که عدم قطعیت بخش دائمی محیط کسبوکار است. سیاستگذار با کاهش شوکهای ناگهانی و بنگاهها با ارتقای توان تصمیمسازی میتوانند هزینه این فضا را مدیریتپذیر کنند.
