شوک بزرگ به نیوزیلند، حریف احتمالی ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ با مصدومیت سنگربان

مصدومیت دروازه‌بان نیوزیلند پیش از جام جهانی

مصدومیت اولی سیل، دروازه‌بان ملی‌پوش تیم نیوزیلند و باشگاه آکلند اف‌سی، ضربه بسیار بزرگی به امیدهای این تیم برای حضور در جام جهانی ۲۰۲۶ وارد کرد. سیل پس از پارگی تاندون زانو در جریان بازی مقابل پرث گلوری، تحت عمل جراحی قرار گرفت و بر اساس اعلام سرمربی آکلند، استیو کوریکا، دوره‌ای حدوداً ۹ ماهه از میادین دور خواهد بود. این خبر در حالی منتشر می‌شود که تیم ملی نیوزیلند که یکی از حریفان احتمالی ایران در مسیر جام جهانی است، حساب ویژه‌ای روی تجربه و آمادگی این سنگربان برای رقابت‌های آمریکای شمالی باز کرده بود. این غیبت نه تنها خلاء بزرگی در پست دروازه‌بانی ایجاد می‌کند، بلکه باعث افزایش فشار روانی بر سایر گزینه‌های موجود، به‌ویژه مایکل وود، دروازه‌بان دیگر تیم شده است.

چالش‌های جدید برای کیوی‌ها در آستانه جام جهانی

استیو کوریکا، سرمربی آکلند، تأیید کرد که سیل پس از جراحی روحیه خود را حفظ کرده است، اما اذعان داشت که ریکاوری از چنین مصدومیت‌های طولانی‌مدتی نیازمند قدرت ذهنی فوق‌العاده است. این مصدومیت زمانی رخ داد که کوریکا به دلیل اشتباهات پرتکرار مایکل وود، سیل را به ترکیب اصلی بازگردانده بود. وود که پیش از این نیز در دیدارهای حساس اشتباهات مرگباری داشته، اکنون مجدداً زیر فشار سنگین بازیابی اعتماد در موقعیتی حساس قرار گرفته است. این وضعیت توازن دفاعی تیم ملی را که برای حضور مقتدرانه در رقابت‌های منطقه‌ای و جهانی آماده می‌شد، به شدت تحت تأثیر قرار داده است.

• مصدومیت جدی: اولی سیل دچار پارگی تاندون زانو شده و ۹ ماه از میادین دور خواهد بود.
• از دست دادن جام جهانی: این مصدومیت فرصت حضور این دروازه‌بان در جام جهانی ۲۰۲۶ را از بین برد.
• فشار بر دروازه‌بان دوم: مایکل وود، که پیش از این عملکرد ناپایداری داشت، مجدداً به نفر اول تبدیل شده است.
• تأثیر بر تیم ملی: کادر فنی نیوزیلند برای بزرگترین تورنمنت فوتبالی خود با یک خلاء مهم در خط دفاعی مواجه شده است.

کوریکا اظهار داشت: «برای اولی ویران‌کننده است. واقعاً دلم برایش سوخت؛ همه همین حس را دارند.»

وی همچنین تأکید کرد: «وقتی با چنین مصدومیت‌های طولانی‌مدتی روبرو می‌شوید، همه چیز به قدرت ذهنی شما بستگی دارد تا بتوانید این دوران را پشت سر بگذارید.»

در نهایت، این حادثه برای تیم ملی نیوزیلند که خود را برای صعود به جام جهانی آماده می‌کند، یک زنگ خطر جدی محسوب می‌شود. از دست دادن یک دروازه‌بان کلیدی در ماه‌های منتهی به تورنمنت، نیازمند برنامه‌ریزی فوری برای تثبیت خط دفاعی و اطمینان از آمادگی روانی سایر بازیکنان است تا این شوک تأثیر منفی بلندمدتی بر عملکرد تیم بر جای نگذارد.