فناوری جدید آبگریز: پایان کابوس غرق شدن کشتیها
دانشمندان با آبگریز کردن سطح داخلی فلز توانستهاند روشی کشف کنند که لولههای آلومینیومی سوراخشده را شناور نگه میدارد و ایمنی سازههای دریایی را افزایش میدهد.
پایان کابوس غرق شدن سازههای دریایی
رویای ساخت کشتیهایی که هرگز غرق نمیشوند، پس از تراژدی تایتانیک، همچنان ذهن دانشمندان را به خود مشغول کرده است. پژوهشگران دانشگاه روچستر آمریکا به پیشرفت چشمگیری در این زمینه دست یافتهاند و فناوری جدیدی را معرفی کردهاند که میتواند ایمنی سازههای دریایی را به طور چشمگیری افزایش دهد. این نوآوری بر پایه اصلاح ساختار سطح داخلی فلزات صورت گرفته تا خاصیت آبگریزی شدید ایجاد شود، به گونهای که لولههای آلومینیومی، حتی با وجود سوراخهای متعدد، بتوانند شناور باقی بمانند.
راز این فناوری در مهندسی سطح در مقیاسهای میکروسکوپی و نانومتری نهفته است. با ایجاد حفرههای ریز در دیواره داخلی لولهها، هوا در ساختار به دام میافتد و مانند یک تله هوایی عمل میکند که مانع نفوذ آب میشود. این اثر، حتی در شرایطی که لوله کاملاً آسیبدیده باشد، خاصیت شناوری را تضمین میکند. سرپرست این پژوهش، «چونلِی گوئو»، تأکید کرده است که آزمایشها در شرایط سخت محیطی، مشابه دریای خروشان، موفقیتآمیز بوده و شناوری پایدار حفظ شده است.
کاربردها و مزایای فناوری جدید
این دستاورد علمی که نتایج آن در نشریه Advanced Functional Materials منتشر شده، پتانسیلهای گستردهای در صنایع مختلف دارد:
- قابلیت استفاده در ساخت کشتیها و شناورهای ایمنتر.
- بهینهسازی طراحی سکوهای شناور و سازههای دریایی مستحکمتر.
- توسعه سامانههای نوین برای بهرهبرداری از انرژی امواج دریا.
- افزایش چشمگیر ایمنی در برابر سوانح دریایی با حفظ شناوری حتی پس از آسیبهای ساختاری.
«حتی وقتی لولهها را بهشدت سوراخ کردیم، همچنان روی آب باقی ماندند.» این جمله نشاندهنده کارایی فوقالعاده این ساختار فوق آبگریز است که اجازه نمیدهد آب به عنوان عامل غرقکننده، تأثیر خود را بگذارد.
به گفته دانشمندان، اتصال چند لوله اصلاحشده به یکدیگر میتواند سازههایی با قابلیت تحمل بارهای سنگین ایجاد کند. این پژوهش که با حمایت نهادهایی نظیر بنیاد ملی علوم آمریکا انجام شده، نه تنها ایمنی دریایی را متحول میکند بلکه میتواند در حوزه انرژیهای تجدیدپذیر نیز نقش کلیدی ایفا کند و فصلی جدید در مهندسی سازههای دریایی بگشاید.
