گفت‌وگو با سعید دشتی درباره فیلم «بیلبورد»؛ شهرت، رسانه و فروریختن تصویر عمومی

بررسی فیلم «بیلبورد» و دغدغه‌های سعید دشتی در سینما

فیلم «بیلبورد» به کارگردانی سعید دشتی، اولین فیلم بلند سینمایی اوست که در چهل‌وچهارمین جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد. این اثر سینمایی به بررسی پیچیده مفاهیم شهرت، تأثیر رسانه و چگونگی فروریختن تصویر عمومی یک چهره سرشناس، خصوصاً یک بازیگر زن، می‌پردازد. دشتی تأکید می‌کند که ساخت این فیلم به صورت مستقل و بدون حمایت نهادهای رسمی، دامنه عمل او را برای طرح مستقیم مسائل بازتر گذاشته است؛ چرا که در این حالت، تصمیم نهایی متعلق به فیلم‌ساز است و کمتر شاهد تزریق نگاه‌های بیرونی هستیم. این استقلال به او اجازه داده تا بدون محافظه‌کاری، به نقد سازوکارهای رسانه‌ای بپردازد.

تجربه طولانی دشتی در تئاتر و ساخت فیلم‌های کوتاه، تأثیر قابل توجهی بر زبان بصری و میزانسن‌های «بیلبورد» داشته است. او معتقد است که موفقیت یک فیلم به این بستگی دارد که قصه از دغدغه واقعی فیلم‌ساز نشأت بگیرد. «بیلبورد» از زاویه زندگی شخصی یک بازیگر زن به نام آناهیتا شمس (با بازی آناهیتا درگاهی) روایت می‌شود که درگیر ماجرای دزدیده شدن دخترش می‌گردد و برای نجات او مجبور می‌شود تصویر عمومی و محبوبیت خود را قربانی کند. این تقابل میان شهرت بیرونی و نقش‌های اساسی‌تر مانند مادرانگی، محور اصلی فیلم را تشکیل می‌دهد.

تأثیرات تجربه تئاتری و بازیگری

«تجربه سال‌ها تئاتر کار کردن، بسیار کمک‌کننده بود، البته نه فقط تئاتر؛ هر فیلم‌سازی که فیلم کوتاه یا مستند کار کرده است، تجربه‌هایی اندوخته که این‌جا به کارش می‌آید.»

دشتی همچنین درباره انتخاب امین حیایی برای نقش مکمل کارگردان تحت فشار، بیان می‌کند که هدف اصلی «شکستن تصویر قبلی» نبوده، بلکه نزدیکی بازیگر به واقعیت روانی شخصیت مدنظر بوده است. از سوی دیگر، بازی آناهیتا درگاهی در نقش اصلی، با التهابی درونی که به تدریج در طول فیلم پخش می‌شود، مورد تحسین قرار گرفته است.

سینما؛ پرسشگر به جای پاسخگو

یکی از تأکیدات اصلی دشتی این است که وظیفه سینما پاسخ دادن نیست، بلکه طرح سؤالات خوب است. فیلم «بیلبورد» آگاهانه رویکردی پرسشگرانه دارد و به دنبال ارائه پیام یا جواب قطعی در مورد شهرت یا رسانه نیست. این فیلم موقعیتی را مطرح می‌کند که مخاطب بسته به زاویه دید خود (سینما، فضای مجازی، خانواده یا سینمای مستقل)، برداشت متفاوتی از آن خواهد داشت. دشتی در پایان عنوان می‌کند که در صورت عدم موفقیت کامل فیلم، این تجربه دست‌کم سکوی پرتابی برای ادامه مسیر سینمایی او خواهد بود.

• فروریختن تصویر سلبریتی‌ها در فضای مجازی یکی از دغدغه‌های اصلی فیلم است.
• تقابل میان موفقیت بیرونی و موفقیت درونی (مانند نقش خانوادگی) موضوع کلیدی فیلم است.
• ساخت مستقل فیلم به کارگردان اجازه طرح راحت‌تر مسائل را داده است.
• تأثیر نگاه تئاتری در میزانسن‌ها و مدیریت تیم تولید فیلم مشاهده می‌شود.
• فیلم بر این باور است که سینمای خوب، سینمایی است که بتواند خوب سوال بپرسد.