ناکامی ایران و آمریکا در توافق بر سر چارچوب مذاکرات طبق گزارش رسانههای اسرائیلی
مذاکرات ایران و آمریکا در مسقط بدون دستیابی به تفاهم مشترک درباره چارچوب و محتوای گفتگوها به پایان رسید، هرچند طرفین بر ادامه دیپلماسی تأکید کردند.

چالشهای مذاکرات دیپلماتیک ایران و آمریکا در مسقط
گزارشهای رسانههای اسرائیلی حاکی از آن است که مذاکرات اخیر میان مقامات ایران و آمریکا که در مسقط، عمان برگزار شد، در خصوص دستیابی به یک چارچوب مشترک برای ادامه گفتگوها، موفقیتآمیز نبوده است. این مذاکرات که با هدف پیشبرد دیپلماسی انجام شد، در نهایت با توافقی محدود درباره ادامه مسیر گفتگوها خاتمه یافت، اما در مورد جزئیات و ساختار اصلی مذاکرات به نتیجهای نرسیدند. این موضوع نشان میدهد که علیرغم تمایل ظاهری دو طرف برای ادامه تعاملات، شکافهای اساسی فیمابین همچنان پابرجاست و رسیدن به یک تفاهم کلی نیازمند زمان و تلاش بیشتری است. تأکید طرفین بر لزوم «طی کردن مسیر دیپلماسی تا پایان» نشان از یک گشایش دیپلماتیک دارد، هرچند این گشایش هنوز ماهیت رسمی و ساختارمندی نیافته است، به ویژه در سایه عدم اجماع بر محتوای اصلی مذاکرات.
عدم دستیابی به چارچوب مشخص
طرفین در عمان نتوانستند بر سر اصول و چارچوب اصلی که قرار است مذاکرات آینده بر پایه آن شکل گیرد، به توافق برسند. این فقدان ساختار، میتواند فرآیند دیپلماتیک آتی را با ابهامات جدی مواجه سازد و احتمال تداوم بنبست در موضوعات کلیدی را افزایش دهد.
- مذاکرات با تفاهم برای ادامه دیپلماسی مختومه شد.
- رسانههای اسرائیلی گزارش دادند که توافقی بر سر محتوای مذاکرات حاصل نشده است.
- واشنگتن و تهران بر لزوم ادامهی روند مذاکرات دیپلماتیک توافق کردند.
- عدم وجود یک چهارچوب مشترک، چالش اصلی پیش رو است.
- عمان میزبان این دور از گفتگوهای غیرمستقیم بود.
به گزارش منابع مختلف، «دو طرف مذاکرات در عمان به تفاهم مشترکی درباره چارچوب مذاکرات دست نیافتند.»
یک خبرنگار والاستریت ژورنال عنوان کرده است که «آمریکا به تفکیک مسائل در مذاکرات قائل نیست / ایران قصد دارد در بحث…» اشارهای به پیچیدگیهای موضوعات مورد اختلاف دارد.
در مجموع، هرچند توقف مذاکرات به معنی برهم خوردن کامل کانالهای ارتباطی نبوده و ادامه گفتگوها مورد تأیید قرار گرفته است، اما عدم توافق بر سر مبانی و چهارچوب، نشاندهنده موانع عمیق است. موفقیتهای آتی در این مسیر منوط به حل این اختلاف نظر اساسی درباره نحوه پیشبرد گفتگوها خواهد بود و این موضوع میتواند سرنوشت تعاملات دیپلماتیک آینده میان تهران و واشنگتن را تعیین کند.



