نقویحسینی: ساختار جدید مذاکرات آمریکا را به سمت میز هدایت کرد و شرایط داخلی بر لحن ترامپ موثر است
سیدحسین نقویحسینی، نماینده پیشین مجلس، معتقد است ایران همواره خواهان مذاکره بوده و تحولات منطقهای و بینالمللی، آمریکا را به بازگشت به میز گفتگو سوق داده است؛ او همچنین تأثیر شرایط داخلی ایران بر لحن مقامات آمریکایی را تشریح میکند.
تحلیل ساختار جدید مذاکرات ایران و آمریکا از نگاه نقویحسینی
مصاحبه با سیدحسین نقویحسینی، فعال سیاسی اصولگرا و نماینده پیشین مجلس، ابعاد پیچیده تحولات اخیر در روابط ایران و آمریکا را روشن میسازد. نقویحسینی بر این باور است که جمهوری اسلامی ایران همواره موضعی مبتنی بر مذاکره و گفتوگو داشته، برخلاف طرف مقابل که رویکردی جنگطلبانه و زورمدارانه اتخاذ کرده است؛ او به عنوان شاهد این مدعا به «جنگ ۱۲ روزه» که در آن آمریکاییها رسماً حمله کردند، اشاره میکند. با این وجود، شرایط فعلی بینالمللی و منطقهای، آمریکا را وادار به بازگشت به میز مذاکره کرده است. این تغییر رویکرد نه تنها ناشی از ارزیابیهای آمریکا از محیط منطقهای است، بلکه تحت تأثیر عواملی چون نزدیکی انتخابات میاندورهای و ریسک از دست دادن کنگره توسط ترامپ نیز قرار دارد.
علاوه بر این، محیط منطقهای به گونهای است که اجازه نظامیگری گسترده را نمیدهد. تقاضای ۹ کشور منطقه از آمریکا برای عدم ترک میز مذاکره نشان میدهد که منطقه آمادگی تنش بزرگ را ندارد، بهویژه با توجه به وابستگی جهانی به انرژی و ظرفیت منطقه خاورمیانه برای تبدیل شدن به «گورستانی برای نیروهای آمریکایی» در صورت یک جنگ فرسایشی. ملاحظات راهبردی و تأکیدات رهبر انقلاب مبنی بر منطقهای شدن هرگونه درگیری نیز در سوق دادن آمریکا به سمت دیپلماسی مؤثر بودهاند. ساختار جدید پیشنهادی برای مذاکرات، که از سوی علی لاریجانی مطرح شد، نیز در تغییر رفتار واشنگتن نقش داشته است.
- ساختار جدید مذاکرات و تأکید بر ابعاد منطقهای درگیری، بر تصمیم آمریکا برای بازگشت به میز دیپلماسی مؤثر بوده است.
- ایران همواره طرف مذاکره بوده و رویکرد زورمحور از سوی آمریکا اعمال شده است.
- شرایط داخلی آمریکا، به ویژه نگرانیهای انتخاباتی، در اجبار این کشور به دقت بیشتر در تصمیمگیریها نقش دارد.
- محیط منطقهای و حساسیتهای بازار انرژی، مانع بزرگی در برابر هرگونه اقدام نظامی گسترده آمریکا محسوب میشود.
- توانایی آمریکا برای ورود به یک جنگ طولانی و فرسایشی محدود است و هزینههای آن برای نظام سرمایهداری جهانی سنگین خواهد بود.
«طرف مقابل باید در رفتار خود تجدیدنظر کند. با ادبیات تحکمی و رویکردی که بخواهد نتیجه مذاکرات را از پیش تعیین کند، طبیعی است که توافقی حاصل نخواهد شد.»
نقویحسینی یکی از مهمترین عوامل مؤثر بر لحن تهدیدآمیز ترامپ را شرایط داخلی ایران دانست. وی وضعیت اقتصادی، شامل گرانیهای سنگین، بیثباتی بازار و نگرانی فعالان اقتصادی، را عاملی میداند که پیامهای خاصی به طرف مقابل مخابره میکند. کاهش انگیزه برای سرمایهگذاری و عدم قطعیت از سوی تولیدکنندگان نشاندهنده وضعیت نامناسب ساختارهای اقتصادی است.
«یکی از عواملی که میتواند طرف مقابل، بهویژه ترامپ، را به استفاده از ادبیات نظامی تشویق کند، شرایط داخلی ماست. این وضعیت داخلی است که پیامهایی به بیرون مخابره میکند.»
با این حال، او ابراز امیدواری میکند که احساس پیشرفت در مذاکرات بتواند بهطور اثر روانی مثبتی بر بازار و کاهش التهابات بگذارد. برای ، اصلاحات ساختاری عمیق اقتصادی ضروری است. همچنین، وی بر لزوم ترمیم شکافهای اجتماعی و بازسازی اعتماد عمومی تأکید میکند، که نیازمند برخورد قاطع با توسط قوه قضائیه و قانونگذاری دقیق توسط مجلس در خصوص چارچوبهای قانونی بیان مطالبات مدنی است.
