محسن رضایی: نجابت ایران نشانه ضعف نیست؛ ایران میتوانست حیفا را ویران کند
محسن رضایی تأکید کرد که نجابت و خویشتنداری ایران نباید با ضعف تعبیر شود و ایران توانایی نابودی حیفا را داشت.
اظهارات محسن رضایی درباره اقتدار ایران و نجابت
محسن رضایی، از چهرههای سیاسی برجسته کشور، در اظهاراتی مهم بر این نکته تأکید کرد که رویکرد خویشتندارانه و نجابت ایران در معادلات بینالمللی و منطقهای، به هیچ وجه نباید به عنوان نشانه ضعف قلمداد شود. وی با صراحت بیان نمود که جمهوری اسلامی ایران از تواناییهای نظامی و استراتژیک لازم برای وارد آوردن ضربات سنگین به دشمنان خود برخوردار است. این سخنان در پی تحولات منطقهای و تنشهای فزاینده مطرح شده و حاوی پیامی روشن درباره عمق اقتدار دفاعی کشور است.
رضایی به طور مشخص به شهر حیفا اشاره کرد و مدعی شد که ایران پتانسیل آن را داشت که این شهر را «با خاک یکسان کند»، اما به دلایل راهبردی و پایبندی به اصول اخلاقی و بینالمللی، از این اقدام خودداری کرده است. این موضعگیری، بازتابدهنده سیاست خارجی ایران مبنی بر اولویت دادن به ثبات منطقهای و پرهیز از ورود به جنگهای تمامعیار، در عین حفظ بازدارندگی قوی است. اقتدار بازدارنده مفهومی است که در این اظهارات به خوبی ترسیم میشود؛ یعنی نمایش آمادگی برای پاسخگویی شدید در صورت لزوم، بدون استفاده از تمام ظرفیتها در شرایط عادی.
تمایز خویشتنداری از ضعف
نکته محوری در سخنان محسن رضایی، تفکیک قائل شدن میان نجابت (که میتوان آن را خویشتنداری استراتژیک نیز نامید) و ضعف نظامی یا سیاسی است. در ادبیات سیاسی، خویشتنداری معمولاً در شرایطی که طرف مقابل به دنبال تحریک برای یک درگیری گسترده است، اتخاذ میشود. این رویکرد نشان میدهد که تصمیمگیرندگان در ایران، اهداف بلندمدتتری نسبت به واکنشهای آنی و احساسی در نظر دارند و به پیامدهای گسترده هر اقدامی میاندیشند.
- توانمندی نظامی: تاکید بر توانایی تخریب اهداف مشخص مانند حیفا، نشاندهنده اطمینان به قابلیتهای موشکی و دفاعی ایران است.
- تصمیمگیری راهبردی: عدم استفاده از همه ظرفیتها، دال بر مدیریت منازعات و تلاش برای حفظ کنترل بر صحنه درگیری است.
- پیام به رقبا: هدف اصلی این اظهارات، تقویت بازدارندگی از طریق یادآوری قدرت نهفته ایران است.
وی اظهار داشت: “نجابت ایران نشانه ضعف ایران نیست؛ ایران میتوانست حیفا را با خاک یکسان کند.” این جمله به خوبی موضع تدافعی-تهاجمی سیاست خارجی کشور را منعکس میسازد.
اظهارات رضایی در چارچوب تحلیلهای اخیر پیرامون رژیم صهیونیستی اسرائیل و تنشهای منطقهای مطرح شده و بر این فرض استوار است که نمایش قدرت، لزوماً به معنای بهکارگیری آن نیست.
در نهایت، این موضعگیری محسن رضایی تلاشی است برای بازتعریف درک عمومی از جایگاه قدرت منطقهای ایران؛ قدرتی که محافظهکارانه عمل میکند اما توانایی تغییر معادلات به نفع خود را داراست و این خویشتنتداری، نشانهای از بلوغ استراتژیک است.
