آلن دلون: از زندگی بیزار بودم و جنگ برایم بهشت بود/ جواز قصابی دارم

مصاحبه‌ای با آلن دلون، اسطوره سینمای فرانسه

آلن دلون، اسطوره سینمای فرانسه و اروپا، در مصاحبه‌ای قدیمی که در اوج شهرت و در ۳۶ سالگی انجام شد، تصویری صریح، عریان و به دور از کلیشه‌های معمول ستارگان هالیوودی (یا به طور دقیق‌تر سینمای اروپا) از خود ارائه می‌دهد. او که در آن زمان ۳۷ فیلم در کارنامه داشت، بیشتر بر ناآرامی‌های درونی، مشکلات دوران کودکی و روحیه سرکش خود تمرکز می‌کند تا موفقیت‌هایش. دلون خود را فردی با تحمل دشوار توصیف می‌کند؛ «روی هم رفته آدم خوبی نیستم. تحمل من مشکل است. نامتعادلم.» وی همچنین اعتراف می‌کند که گاهی چنان از کوره در می‌رود که رفتارش شبیه به افراد متضاد است، اما نکته مثبتی که برای خود برمی‌شمارد، ارزش بسیار زیاد برای دوستی است.

زندگی پر از سختی و فرار از واقعیت

دلون جزئیات تلخ کودکی و تحصیلات ناتمام خود را شرح می‌دهد؛ او هرگز دیپلم نگرفت و تنها مدرکی که به یادگار دارد، «جواز قصابی» اوست که یادگار کارش در مغازه ناپدری‌اش بود. او معلمان دوران مدرسه او را «اصلاح‌ناپذیر» می‌دانستند. یکی از صریح‌ترین بخش‌های این مصاحبه، اشاره به جنگ هندوچین است. دلون داوطلبانه به جنگ رفت و اذعان می‌کند که دلیل این اقدام، بیزاری شدید او از زندگی اش در آن برهه بود، به گونه‌ای که «جنگ برایش نوعی پناه بود».

• دلون از ژان-پل بلموندو به عنوان یک دوست شریف و بازیگر برجسته یاد می‌کند.
• او تمایلی به ازدواج نشان نمی‌دهد، گرچه نامزدی مشهورش با رومی اشنایدر مورد اشاره قرار می‌گیرد.
• وی نسبت به برچسب «زیبایی» که به او زده می‌شود، نفرتی عمیق دارد.
• علاقه افراطی او به حیوانات، نشانه‌ای از عمق احساسات پنهان اوست.
• او سرمایه‌گذاری‌هایی خارج از دنیای سینما دارد که نشان از استقلال فکری‌اش دارد.

«تحمل من مشکل است. نامتعادلم. گاهی شدیدا از کوره به در می‌روم، در عوض گاهی بی‌اندازه رقت قلب پیدا می‌کنم.»

«این‌قدر از زندگی‌ام بیزار بودم که جنگ برایم بهشت بود.»

به طور کلی، این مصاحبه تصویری از یک هنرمند پیچیده، بدبین به محیط اطراف اما به شدت وفادار به ارزش‌هایی چون رفاقت را ترسیم می‌کند. او شخصیتی مستقل دارد که از تشریفات دوری می‌کند و ناملایمات زندگی اولیه را با سختی پشت سر گذاشته است.