مستند «گلین بالا»؛ روایتی از آیینها و باورهای رو به فراموشی
مستند «گلین بالا» به کارگردانی مریم صبوری، روایتگر آیینها و باورهای بومی در حال فراموشی، بهویژه با تمرکز بر زندگی زنان استان اردبیل است.
مستند «گلین بالا»؛ بازخوانی هویت فرهنگی و آیینهای بومی
مستند «گلین بالا» اثر مریم صبوری، تلاشی هنری برای ثبت و بازخوانی بخشی از هویت فرهنگی استان اردبیل از خلال یک آیین بومی است. این اثر سینمایی، فراتر از ثبت یک رسم صرف، به نمایش جهان معنایی مردم و آیینهایی میپردازد که متأسفانه به مرور زمان در حال فراموشی هستند. کارگردان این اثر، مریم صبوری، دلیل ساخت این فیلم را دغدغهای شخصی، بهویژه در مورد روایت زندگی زنان و مناسبات اجتماعی آنها که همواره نادیده گرفته شده، عنوان میکند. او امید دارد که این مستند بتواند حساسیت فرهنگی مخاطب را نسبت به آیینهای محلی و جایگاه زنان در جامعه افزایش دهد و آنها را به بازاندیشی پیرامون سنت و گذشته دعوت کند.
فرایند ساخت این مستند، بهخصوص مرحله تحقیق و پژوهش، بسیار زمانبر بوده و حدود چهار سال به طول انجامیده است. این پژوهش شامل تحقیق میدانی، کتابخانهای، و مهمتر از همه، گفتوگو با افراد محلی و انجام مطالعات مردمنگارانه در کنار مشاهده مستقیم آیینها بوده است. این منابع، نقش تعیینکنندهای در شکلگیری روایت نهایی فیلم داشتهاند.
- مستند «گلین بالا» از فرم روایی مشاهدهگرانه بهره میبرد.
- روایت فیلم خطی نیست و بر حسوحال، تکرار آیینی و ریتم زندگی محلی تکیه دارد.
- تحقیق و پژوهش این اثر حدود چهار سال زمان برده است.
- فیلم تلاشی برای بازخوانی بخشی از هویت فرهنگی استان اردبیل است.
- هدف اصلی، افزایش حساسیت نسبت به زنان جامعه و آیینهای محلی است.
«مستند گلین بالا روایتی از آیینها و باورهاست؛ آیینهایی که به مرور زمان در حال فراموشی هستند.»
«معتقدم مناسبات و نیازهای اجتماعی زنان در همه زمانها نادیده گرفته شده است.»
این مستند که در نهمین جشنواره تلویزیونی مستند حضور دارد، با هدف حفظ و توجه به میراثهای فرهنگی غیرملموس ساخته شده است. سازوکار مستندسازی آیینی همواره با چالشهایی نظیر اتفاقات پیشبینینشده همراه است که نیازمند تصمیمگیریهای لحظهای کارگردان است، که این امر سختترین بخش کار صبوری بوده است. «گلین بالا» فرصتی مغتنم برای تماشای بخشی از فرهنگ اصیل ایرانی است که در غفلت روزمره قرار گرفته است.
