سایه پرونده اپستین بر داونینگاستریت و موضعگیری استارمر
کر استارمر، نخستوزیر بریتانیا، در پی افزایش فشارهای مربوط به رسوایی پیتر مندلسون و ارتباطش با جفری اپستین اعلام کرده آماده کنارهگیری نیست.
افزایش فشارها بر دولت کارگر بریتانیا به دلیل رسوایی اپستین
رسوایی بینالمللی مرتبط با جفری اپستین، میلیاردر آمریکایی متهم به قاچاق انسان و سوءاستفاده جنسی، سایه سنگینی بر دولت کارگر بریتانیا و شخص کر استارمر، نخستوزیر، انداخته است. این فشارها به ویژه پس از آشکار شدن ارتباطات پیتر مندلسون، سفیر سابق بریتانیا در واشنگتن، با اپستین افزایش یافتهاند. با وجود درخواستهای متعدد برای استعفا، استارمر موضع قاطع خود را حفظ کرده و اعلام کرده به هیچ وجه قصد ترک مسئولیتش در قبال کشور را ندارد. او در سخنرانی اخیر خود در نشست حزب کارگر بر سوابق موفقیتآمیز خود و غلبه بر موانع تأکید کرد و گفت: «من در هر نبردی که بودم، پیروز شدم.» این اظهارات در حالی صورت میگیرد که دو تن از کارکنان دولت به دلیل همین پرونده استعفا دادهاند و استارمر اعتراف کرده است که از باور کردن «دروغهای» مندلسون و انتصاب او به عنوان سفیر در ایالات متحده «متأسف» است.
اسناد منتشر شده اخیر از سوی آمریکا نشان میدهد که مندلسون در سال ۲۰۰۹، زمانی که وزیر بازرگانی انگلیس بود، اطلاعات محرمانهای را با اپستین به اشتراک گذاشته است. ابعاد این پرونده بسیار گسترده بوده و نام چهرههای بینالمللی متعددی از جمله دونالد ترامپ، نوآم چامسکی، بیل گیتس و شاهزاده اندرو در آن به چشم میخورد. این موضوع نه تنها اعتبار دولت کارگر را زیر سؤال برده، بلکه بحثهایی جدی را در صحنه سیاسی بریتانیا دامن زده است.
- استارمر بر سابقه پیروزیهای خود در نبردهای سیاسی تأکید کرده و بر ادامه مأموریت خود برای تغییر کشور اصرار ورزیده است.
- فشارها عمدتاً پیرامون روابط مندلسون، سفیر سابق، با مجرم جنسی جفری اپستین متمرکز شده است.
- پیش از این، مندلسون در ماه سپتامبر از سمت خود اخراج شده بود، اما اطلاعات جدید، نقش او در دوران وزارت بازرگانی را روشنتر کرده است.
- استارمر پذیرفته است که در مورد انتصاب مندلسون مرتکب اشتباه شده، اما این امر را دلیلی بر کنارهگیری نمیداند.
استارمر بیان کرده است: «اما این را به شما میگویم، پس از مبارزهای سخت برای فرصتی برای تغییر کشورمان، آماده نیستم از مأموریت و مسئولیتم در قبال انگلیس دست بکشم یا مانند دیگران، کشور را در هرج و مرج فروببرم.»
او همچنین اشاره کرده است: «منتقدانی نمیخواهند اصلا دولت کارگری وجود داشته باشد و موفق عمل کند.»
در مجموع، دولت بریتانیا در حال مدیریت یکی از بزرگترین بحرانهای دیپلماتیک و اخلاقی خود است که ریشه در روابط شخصیتهای سابق با شبکههای سوءاستفاده بینالمللی دارد. موضع سرسختانه استارمر نشان میدهد که وی قصد دارد با وجود این رسواییها، بر موضع خود پافشاری نماید و از سقوط دولت کارگر جلوگیری کند، مگر آنکه فشارها فراتر از توان مدیریتی او شود.
