چالش کارگردانی و بازیگری در مرثیهای کمدی درباره آرامش از دست رفته
کارگردان نمایش «نماینده اونجا» درباره نقد نظام سرمایهداری و تلاش انسان برای رسیدن به آرامش، به چالشهای همزمان بازی و کارگردانی اشاره کرد.
نقد نظام سرمایهداری در نمایش «نماینده اونجا»
نمایش «نماینده اونجا»، اثر امیرعلی زمانیان، یک درام فانتزی کمیک است که به شکلی انتقادی به بررسی نظام سرمایهداری و پیامدهای آن میپردازد. ایده محوری این اثر بر این تمرکز دارد که تلاش بیش از حد انسان برای دستیابی به تعاریف تحمیلی از “آرامش” و “موفقیت”، مانند کسب مال و مکانت بالاتر، در نهایت منجر به از دست رفتن خود آرامش میشود. زمانیان بیان میکند که این اثر به چرخه معیوبی اشاره دارد که چگونه افراد را از «خود» واقعیشان دور میسازد. این دغدغه از مشاهده اطرافیان در کودکی نشأت گرفته که برای آیندهای آرام تلاش میکردند اما هرگز به آن نرسیدند.
متن اصلی نمایش اقتباسی از مونولوگی نوشته گرت هافمن، نویسنده آلمانی بوده است، اما با افزودن شخصیتهای جدید و بازنویسیهای متعدد، به اثری مستقل با محوریت نقد اجتماعی تبدیل شده است. شخصیتهای اصلی نمایش همگی در دام یک الگوریتم ذهنی مشترک گرفتارند: کسب آرامش از طریق مالکیت اشیا. نمایش تلاش میکند تا تناقضات این رویکرد را با ارجاعاتی تاریخی مانند غزلیات دیوان شمس مولانا درباره طمع انسان نشان دهد.
- اجرای نمایش با ترکیبی از کمدی، فانتزی و درام همراه است تا پیام سنگین اثر در بستری جذاب ارائه شود.
- از المانهای بصری جذاب، حرکات موزون، روایت با زبان بدن و طراحی نور و صدای هنرمندانه بهره گرفته شده است.
- یکی از چالشهای بزرگ کارگردان، همزمان بازی کردن و کارگردانی نمایش بوده است که مدیریت ذهنی چندین فرد را ضروری میساخت.
- هدف اصلی اثر این است که بیننده را وادار به پرسش کند: آیا تلاش برای داشتن “چیزهای بیشتر” واقعاً آرامش به همراه دارد؟
- زمانیان تاکید میکند که با وجود نقد سیستم، حاضر به استفاده از روشهای پوپولیستی برای دیده شدن نیست، بلکه امیدوار است مردم خودشان اثر را قضاوت کنند.
«نماینده اونجا» به این میپردازد که چگونه این چرخه معیوب، ما را از خودمان دور میکند و همه چیز به تجارت تبدیل شده است.»
این نمایش به مدت محدودی در تئاتر هامون به روی صحنه رفته است و سعی دارد با ارائه یک مرثیه کمدی، مخاطب را به تأمل در باب ارزشهای از دست رفته در جامعه مدرن وادار سازد. این اثر تلاشی است برای برجسته کردن تضاد بین آنچه جامعه به عنوان «موفقیت» تعریف میکند و آنچه واقعاً به انسان آرامش میبخشد.
