آتش زدن نماد “بعل” در مراسم ۲۲ بهمن تهران
آتش زدن نماد بعل، که به عنوان نماد شیطان یاد میشود، در میدان انقلاب تهران در جریان مراسم ۲۲ بهمن رخ داد و با شعارهای مردم حمایت شد.

آتش زدن نماد “بعل” در راهپیمایی ۲۲ بهمن
مراسم بزرگداشت روز ملی انقلاب اسلامی در تاریخ ۲۲ بهمن شاهد یک رویداد نمادین در میدان انقلاب تهران بود. در این تجمع، بنایی که به عنوان بت بعل و نماد شیطان معرفی شده بود، توسط معترضان به آتش کشیده شد. این اقدام در میان شعارهای گسترده مردم، به ویژه شعار “مرگ بر اسرائیل” صورت گرفت و بازتاب گستردهای در میان شرکتکنندگان داشت.
رویدادهای ۲۲ بهمن همواره بستری برای نمایش اقتدار ملی و همچنین بیان دیدگاههای سیاسی و اعتقادی مردم ایران نسبت به مسائل منطقهای و بینالمللی بوده است. آتش زدن نمادهای مورد انتقاد، یکی از اشکال ابراز مخالفت در این تجمعات است.
حواشی مراسم و اعتراضات نمادین
راهپیماییها و تجمعات این روز، فرصتی برای بیان موضعگیریهای سیاسی است. اشاره به نماد “بعل”، که در متون تاریخی به خدایان باستانی اشاره دارد و در ادبیات معاصر گاهی به عنوان نمادی فریبنده یا شیطانی تعبیر میشود، نشاندهنده نگاه معترضان به جریانهای فکری خاصی است که با آرمانهای انقلاب در تضاد میدانند.
- آتش زدن این نماد در قلب تهران، بر اهمیت نمادگرایی در اعتراضات تأکید دارد.
- حمایت مردم با شعارهای سیاسی، نشاندهنده همراهی عمومی با این اقدام نمادین بود.
- مراسم با نظم خاصی پیگیری شد و این اقدام در حاشیه تجمع اصلی صورت گرفت.
- روز ۲۲ بهمن به عنوان یک مناسبت کلیدی برای نمایش وحدت و مواضع ملت ایران اهمیت مضاعفی دارد.
“بت بعل که از آن به عنوان نماد شیطان یاد میشود، در میدان انقلاب آتش زده شد و مردم با شعار مرگ بر اسرائیل از این اقدام حمایت کردند.”
این تجمعات همواره محوری برای بیان دیدگاههای مرتبط با مسائل منطقهای و جهانی بودهاند. نمایش اقدامات نمادین در این مراسمات، بخشی از زبان بصری اعتراض و حمایت در فضای عمومی ایران محسوب میشود.
نتیجهگیری
آتش زدن سازه نمادین در مراسم ۲۲ بهمن امسال، مجدداً بر نقش مراسم ملی در ارائه بیانیههای سیاسی و اعتقادی تأکید کرد. این رویداد بیانگر همبستگی شرکتکنندگان با شعارهای اصلی مراسم و مخالفت آنها با نمادهای مورد انتقاد است.




