توقعات نوجوانان از والدینشان چیست؟

انتظارات کلیدی نوجوانان از والدینشان

دوران نوجوانی یک مرحله حساس و پر از تغییرات سریع است که در آن نوجوانان انتظارات خاصی از والدین خود دارند. والدین اغلب نگران تغییرات رفتاری فرزندان در این سن هستند، اما نکته مهم این است که باید از «موضع قدرت» پایین آمده و به نیازهای جدید آنان توجه کنند. این انتظارات حول محور محبت و یاری، استقلال فردی، و پذیرش آنها به عنوان افراد در حال بزرگ شدن متمرکز است. نوجوانان نیازمند محیطی هستند که در آن احساس کنند در شرایط بحرانی توسط والدین حمایت می‌شوند و ارتباطی دوستانه و صمیمی با آنها برقرار است. پذیرش هویت جدید نوجوان و درک اینکه او دیگر «بچه» نیست، برای ایجاد یک همراهی خوب ضروری است.

یکی از مهم‌ترین خواسته‌های نوجوانان، کسب استقلال و اعتماد به نفس است. والدین نباید نیاز به استقلال را نادیده بگیرند، زیرا این امر می‌تواند منجر به فاصله گرفتن فرزند شود. با این حال، زیاده‌روی در استقلال‌طلبی نیز می‌تواند نوجوان را از حمایت‌های عاطفی خانواده دور کند. در فرهنگ ایرانی، حمایت والدین حتی در بزرگسالی یک سنت مهم است، اما نوجوان باید بیاموزد که گرایش بیش از حد به دوستان نباید باعث فاصله گرفتن او از خانواده شود، چرا که خانواده همچنان قوی‌ترین تکیه‌گاه زندگی است.

نیاز به شنیده شدن و محرم اسرار بودن

نوجوانان به شدت نیازمند بزرگسالانی هستند که به حرف‌های آن‌ها گوش دهند، آنها را درک کنند، و مهم‌تر از همه، رازدار باشند. این اعتماد برای آن‌ها حیاتی است تا بتوانند اشتباهات خود را صادقانه بیان کنند. آزادی در تصمیم‌گیری نیز یک خواسته اصلی است؛ والدین نباید مانع رفع مشکلات توسط خود نوجوان شوند، زیرا این کار اعتماد به نفس او را در حل مسئله تضعیف می‌کند.

یکسانی در رفتار والدین

ناهم‌خوانی در رفتار والدین، که شامل تغییر مداوم بین آسان‌گیری و سخت‌گیری یا ناهماهنگی بین گفتار و رفتار والدین در مسائل اخلاقی است، نوجوانان را عصبانی و مضطرب می‌کند. آنها خواهان ثبات و زندگی در دنیایی قابل پیش‌بینی هستند.

«تجربهٔ زندگی نشان می‌دهد خانواده اغلب بهترین تکیه‌گاه برای فرزندان است.»

تمرکز بر مسائل حیاتی و غرایز

والدین باید بیاموزند که بین مسائل بحرانی و مسائل گذرا تفاوت قائل شوند. تغییرات ظاهری یا رفتارهای معمول دوره نوجوانی که خطر جدی ایجاد نمی‌کنند، باید با چشم‌پوشی همراه باشد تا نوجوان عواقب طبیعی کارهایش را بیاموزد. با این حال، هرگونه سوءمصرف مواد یا الکل باید به طور جدی پیگیری شود و والدین نباید نشانه‌های غیرقابل توضیح در رفتار یا عملکرد تحصیلی را نادیده بگیرند.

درک دوطرفه

در نهایت، ارتباط یک امر دوطرفه است. همان‌طور که نوجوان از والدین توقع درک دارد، باید توانایی درک متقابل آنها را نیز فراهم سازد. اعتماد به غریزه والدین در کنار مشاوره تخصصی، می‌تواند مسیر پرورش سالم نوجوان را هموار سازد.

«شما نمی‌توانید مرتب آنها را حمایت کنید. این بدان معنا نیست که خود را کاملا عقب بکشید می‌توانید در شرایط دشوار درکنارشان باشید و با آنها با مهارت همدلی کنید.»