نجات بوکسور جوان از چوبه دار پس از ۹ سال حبس به دلیل قتل اشتباهی

نجات بوکسور جوان پس از قصاص به دلیل قتل اشتباهی

این گزارش به تفصیل به ماجرای قتل اشتباهی توسط یک بوکسور جوان به نام امیر می‌پردازد که در سال ۱۳۹۵ در یکی از شهرستان‌های استان فارس رخ داد. امیر زمانی که به همراه همسرش مرسده در پارکی حضور داشت، به دلیل شنیدن متلکی که تصور می‌کرد از سوی فردی به همسرش گفته شده، درگیر شد. امیر که خود سابقه‌ی بوکس داشت، با عصبانیت به سمت جمعی از جوانان رفت و با یک ضربه مشت به سر سهیل، یکی از آنها، ضربه‌ای مهلک وارد کرد که منجر به مرگ فوری سهیل گردید. تحقیقات پلیس بلافاصله نشان داد که فرد متلک‌گو یکی از دوستان سهیل بوده و سهیل بی‌گناه در این ماجرا کشته شده است.

امیر پس از دستگیری و مراحل قانونی، به دلیل درخواست قصاص از سوی والدین مقتول، به حکم مرگ محکوم شد. او دو بار تا پای چوبه دار رفت، اما در هر دو مورد با میانجیگری واحد صلح و سازش دادسرا و خیرین موفق به اخذ مهلت شد. درخواست قصاص از سوی امیر نیز عجیب بود؛ او از قضات تقاضا داشت او را اعدام کنند زیرا نمی‌توانست کابوس کشتن فردی بی‌گناه را تحمل کند و در مدتی که در زندان بود آرامش نداشت.

شرط اعطای رضایت و آزادی قاتل

نقطه عطف پرونده زمانی رخ داد که پدر و مادر سهیل، پس از مشاهده پشیمانی امیر و انجام کارهای خداپسندانه او در زندان، تصمیم به بخشش گرفتند اما با یک شرط معنوی. مادر سهیل اعلام کرد که اعدام امیر، فرزندشان را زنده نخواهد کرد، بنابراین با پذیرش این واقعیت، از قصاص گذشت کردند مشروط بر اینکه امیر تا آخر عمر هزینه درمان و نگهداری ۵ کودک معلول در یک مرکز توانبخشی را متقبل شود. امیر این شرط را پذیرفت و پس از گذشت ۹ سال از حادثه، آزاد شد و زندگی دوباره‌ای را آغاز کرد.

مادر سهیل در بخشی از اظهارات خود بیان کرد: «می‌دانم که دیگر پسرم زنده نمی‌شود. اجرای حکم قصاص امیر هم در زنده شدن پسرم بی‌نتیجه است.»

• قتل اشتباهی ناشی از درگیری لفظی و سوءتفاهم.
• محکومیت امیر، بوکسور، به قصاص پس از تأیید دیوان‌عالی کشور.
• دو بار رفتن امیر تا پای چوبه دار و نجات در لحظات آخر.
• قبول شرط سنگین اولیای دم برای بخشش قاتل.
• تعهد امیر به حمایت مالی دائمی از ۵ کودک معلول در ازای آزادی.

امیر در دادگاه اظهار داشت: «لطفاً مرا قصاص کنید تا از این کابوس نجات یابم.»

این حادثه نمونه‌ای تلخ از عواقب خشونت ناگهانی و همچنین نمایشی از گذشت معنادار اولیای دم است که شرایطی سخت اما سازنده را برای رهایی قاتل تعیین کردند، مشروط بر جبران خسارت معنوی از طریق خدمات اجتماعی طولانی‌مدت.