برگزاری مراسم شبه بتپرستی در راهپیمایی ۲۲ بهمن و نگرانیها از شکلگیری تفکر انحرافی
انتقاد کاربران حزباللهی از آتش زدن مجسمه بت بعل در راهپیمایی ۲۲ بهمن به دلیل شباهت به مناسک بتپرستان، که موجب وحشت کودکان و ایجاد حواشی شد.
حواشی مناسک آتش زدن در راهپیمایی ۲۲ بهمن
در جریان راهپیمایی باشکوه ۲۲ بهمن امسال، نمایشی اجرا شد که به جای تأکید بر شعارهای ضدصهیونیستی، به شکلی ناخواسته به اجرای مناسکی شبیه به بتپرستی تبدیل شد. این حرکت که شامل آتش زدن مجسمهای با عنوان بت «بعل» بود، در خوشبینانهترین حالت نشانهای از بدسلیقگی و در نگاه منتقدان، ناشی از کمخردی برگزارکنندگان تلقی گردید. این اقدام در بحبوحه نمایش عظمت حضور ملت ایران، حاشیه ناخواستهای ایجاد کرد و تمرکز افکار عمومی را از هدف اصلی مراسم منحرف ساخت. نکته قابل تأمل این است که بت بعل در فرهنگ یهودی رقیب «یهوه» بوده و آتش زدن آن، به جای نفی مناسک بتپرستی، در واقع اجرای بخشی از همان مناسک تلقی شده است، چرا که در آیین پرستش بعل، قربانی کردن با آتش امری رایج بوده است.
این رویداد باعث بروز بحثهای گستردهای در فضای مجازی، بهویژه میان کاربران انقلابی شد. بسیاری خواستار شناسایی طراح و مجری پشت این پروژه شده و سناریوهایی جدی درباره پشت پرده این حرکات مطرح کردند. این نگرانیها عمدتاً متمرکز بر این بود که چنین اقداماتی که فاقد عمق و دانش تاریخی و مذهبی کافی است، میتواند موجب انحراف فکری و حتی به فرقه سازی منجر شود. همچنین، برخی کاربران مذهبی اشاره کردند که صحنه آتشسوزی عظیم، حتی باعث وحشت برخی کودکان حاضر در مراسم شده بود که خود مغایر با هدف تربیت نسل آینده است.
تبعات حاشیهسازی برای متن اصلی
به عقیده ناظران، این حاشیهسازیها از سوی افرادی صورت گرفت که به جای تمرکز بر متن اصلی انقلاب و حضور میلیونی مردم، به دنبال نشانه شناسیهای سطحی و دیده شدن به هر قیمتی هستند. این افراد در رقابت برای کسب اعتبارات فرهنگی، دست به اقداماتی زدهاند که نتیجهای جز افتضاح و دور شدن از اهداف مولد فرهنگی ندارد. این امر نشاندهنده ضعف نظارتی نهادهای مسئول است که بدون تعمیق در پروژهها، اقدام به تخصیص بودجههای فرهنگی میکنند.
“آنچه بت را که واسطه خود و خدا بوده به عنوان قربانی آتش میزدند و گاهی نیز فقط قربانی که میتوانست حتی انسان باشد را پای بت به آتش میکشیدند.”
“این حرکت (آتش زدن بت) اساساً اجرای مناسک بت پرستان بوده و نه نفی این مناسک بت پرستی و طعنه و تحقیر صهیونیستها.”
- اعتراض شدید کاربران حزباللهی به ماهیت شکلگیری مراسم.
- تأکید بر اینکه این اقدام باعث انحراف توجه رسانهها از حضور میلیونی مردم شد.
- نگرانی درباره شکلگیری منظومههای فکری منحرف در نتیجه میدان دادن به مجریان فاقد صلاحیت.
- انتقاد از متولیان فرهنگی به دلیل عدم مطالعه کافی در سپردن پروژههای حساس.
- تأثیر منفی بر اتمسفر مراسم و ایجاد ترس در میان کودکان.
انتظار میرود بودجههای اختصاص یافته برای مراسم مهمی چون راهپیمایی ۲۲ بهمن، به جای افراد صرفاً “دادزن” و جنجالساز، به اشخاص عاقل با تولید فرهنگی واقعی اختصاص یابد تا از تکرار چنین حواشی مضر در آینده جلوگیری شود.
