نظر محمد مهاجری: پزشکیان باید مصادره بر فیلترینگ را شرط ورود به پاستور میگذاشت
محمد مهاجری با اشاره به پیروزی مسعود پزشکیان در انتخابات، تاکید کرد که او باید رفع فیلترینگ را پیششرط ورود به ریاستجمهوری اعلام میکرد تا قدرت خود را نشان دهد.
تحلیل اظهارات محمد مهاجری درباره انتخابات و فیلترینگ
محمد مهاجری، چهره سیاسی، در تحلیلی درباره پیروزی مسعود پزشکیان در انتخابات ریاستجمهوری، بر اهمیت رفع فیلترینگ به عنوان یکی از مطالبات اصلی رأیدهندگان تأکید کرده است. وی معتقد است که پزشکیان در شرایطی به پیروزی رسید که میدانست رفع محدودیتهای اینترنتی یکی از مطالبات محوری حامیان او بوده است. از دیدگاه مهاجری، پزشکیان باید از همان ابتدا، پیش از پذیرش رسمی مسئولیت و ورود به ساختمان ریاستجمهوری (پاستور)، موضع خود را در خصوص فیلترینگ کاملاً شفاف اعلام میکرد و آن را به گونهای مطرح میساخت که عدم تحقق آن، مانع ورود او به قوه مجریه شود.
این موضعگیری قاطع در واقع تلاشی برای تعریف و تثبیت قدرت واقعی رئیسجمهور تلقی میشود. مهاجری با طرح این ایده، اشاره به این نکته دارد که اگر رئیسجمهور منتخب از همان ابتدا با تعیین یک خط قرمز غیرقابل مذاکره – مانند رفع فیلترینگ – وارد میدان شود، نشان میدهد که آمادگی لازم برای اجرای وعدهها و اعمال نفوذ در ساختار قدرت را دارد. این رویکرد میتواند نقش تعیینکنندهای در شکلگیری دولت چهاردهم جمهوری اسلامی ایران و جهتگیریهای کلان آن داشته باشد.
محورهای اصلی مورد تأکید مهاجری
- فیلترینگ به عنوان مطالبه کلیدی: اهمیت رفع محدودیتهای اینترنتی در سبد رأی پزشکیان.
- شفافیت در روز اول: لزوم اعلام موضع صریح و بدون تعلل درباره فیلترینگ.
- تعریف قدرت رئیسجمهور: استفاده از شرطگذاریهای اساسی برای اثبات اقتدار.
- ارتباط با حجاب و مطالبات اجتماعی: اشاره ضمنی به ابعاد گستردهتر مطالبات رأیدهندگان.
«آقای پزشکیان در شرایطی رأی آورد که از ابتدا میدانست یکی از مطالبات اصلی رأیدهندگان، رفع فیلترینگ است. او باید همان روز اول، حتی پیش از ورود به ساختمان ریاستجمهوری، موضع خود را شفاف اعلام میکرد و میگفت اگر فیلترینگ برداشته نشود، وارد ساختمان ریاستجمهوری نخواهد شد.»
این دیدگاه منعکسکننده نگاهی است که بر لزوم اعمال قاطعیت سیاسی در مواجهه با چالشهای موجود در فضای مجازی و محدودیتها تأکید دارد. در نهایت، موفقیت رویکردهای دولت جدید تا حد زیادی به توانایی رئیسجمهور در عمل به وعدههای انتخاباتی، به ویژه در حوزههای حساس مانند ارتباطات و آزادیهای دیجیتال، بستگی دارد.
